..:: Kwiatki z sesji RPG ::..

Kfiatki konwentowe z akcentem międzynarodowym

2011-06-21T13:02:00.002+02:00

Wszystkie poniższe kfiatki pochodzą od Janki - są świeżutkie, bo z samego Eternal Conu 2011, który w zeszłym tygodniu miał miejsce w miejscowości Bacharach w Niemczech.

Zainteresowanych opisem samego konwentu zapraszam do notki Janki na ten temat znajdującej się na jej blogu .

System: Zew Cthulhu, rok 2006
MG: Philip
Gracze:
Dziennikarka N.N.- Dirk
detektyw Jimmy Carlton - Ralf
specjalistka od PR w Fundacji Franka Lloyda Wrighta Scarlett Monroe - ianca
(i inni)

1. Dziennikarka/Dirk do MG: "Jak daleko jest ze Spring Green do Miasta X.?"
MG: " Jakieś 200 mil"
D: "Na amerykanskie warunki nie da sie tego przejsc pieszo?"

2. Gracze ścigają zombie- Franka Lloyda Wrighta i docierają do jego kryjówki.
Na scenę wkracza policja i zaczyna się dzika strzelanina, las kul dziurawi zwłoki zombiaka.
Widząc to Scarlett, chcąc uchronić zwłoki patrona fundacji przed zniszczeniem: " Nie strzelaę!!! On już przecież i tak nie żyje!"

3. Na jednej z farm w miasteczku znaleziono owce z rozpłatanymi brzuchami, a obok niej ślady dziwnych ludzkich stóp z długimi pazurami.
Dziennikarka do detektywa: Powiedz mi Jimmy: Jaki był NAPRAWDĘ twój związek z owca?
Detektyw: "A jak wyglądała?"

Korzystając z okazji - przerywnik komiksowy (na temat).

Sesja w "Nameless Streets" HeroQuest

MG: N.N.
Gracze:
Maria - Sibil, Witch
Jaran - Nick, Demon _(ze skrzydlami i plujacy ogniem)
Michael - Joshua, Fallen Angel (ze skrzydlami i z plonacym mieczem!)
ianca - "Scary" Terry, animated corpse, enforcer/bodyguard (z twarzą Telly Savallasa!), ulubione powiedzonko: "Done a few odd jobs..."

Nick nie rozstaje się z piersiówka z ulubionym Jackiem Danielsem.
Gracze chcą dostać się do posiadłości Złego Gościa, ale jest otoczona murem, a brama zamknięta.
Nick postanawia przelecieć nad budynkiem i sprawdzić co się tam dzieje.
Przed tym jednak wyciąga piersiówkę i pociąga z niej. Widząc to Sibil ostrzega:
"Nie pij, jak masz lecieć!!!!"

Cała prawda o pewnym golemie...

2010-10-18T16:14:00.002+02:00

Nadszedł czas, gdy nawet zgrzybiali, wiekowi oraz omszali (ale tylko od północnej strony!) gracze molestują MG, żeby poprowadził im coś nowego i wspaniałego. Tak oto postanowiliśmy zagrać w Wolsunga.

Oczywiście nie bylibyśmy sobą, gdyby nawet podczas tworzenia postaci i wstępu do sesji nie pojawiły się przeróżne kwiatki i chwaściki.
Poniżej - kilka z nich (te ocenzurowane)...

MG: JaXa de Zoo
Gracze: 3Jane (Masica Akai, zwinna półorczyca), Ianca (niziolska mistrzyni kuchni Alfreda Kuchenbauermann), Szept (Jonathan Livingwood, elf, pisarz powieści grozy), MidMad (elfia archeolog, Lady Lorna Dartmoore)
Miejsce gry: Lyonesse

Podczas, gdy zapoznawaliśmy się ze światem, jego prawidłami, krainami i historią, pojawiło się kilka ważkich pytań na tematy egzystencjalne:
- Mistrzu Gry, a skąd się biorą małe ogrzątka?
- Ogry rozmnażają się z każdym... - zaczął Jaxa obawiając się najgorszego, dlatego szybko zmienił temat i zaczął opowiadać o wolsungowej Transylwanii oraz wampirach (bo co innego może interesować krakowskich eksWoDziarzy...?).
- A co wyjdzie z połączenia: Nosferatu + Ogr? - zaczęli dociekać gracze.
- Wyobraźcie sobie tego przystojnego, z lekka śliniącego się Draculę...

Gracze wybierają rasy postaci. Jonathan jest elfem, Lady Lorna również.
- Ale fajnie, jesteśmy w większości! Na odmianę będziemy mogli rzucać rasistowskie elfie dowcipy na temat innych ras! - coponiektórzy przypominają sobie dawne, dobre warhammerowe czasy.

Każda z postaci powinna mieć jakiś magiczny gadżet.
- A moja postać będzie miała magiczny minutnik do jajek! - wpada na pomysł Janka.
- Wyobraźcie sobie... smocze jajko na miękko! - rozmarza się któryś z graczy.
- Gotowałaś już jajko dla królowej?
- Miałam jajko... dla Arcyksięcia Rudolfa! - wyjaśnia Alfreda, weteranka wojen i żywicielka pułków ostriackich.
- Tylko jedno?
- Aaa... to dlatego Ostria odłączyła się od Wotanii... ta kobieca siła perswazji! - Jaxie udaje się odgadnąć zagadkę jajka Arcyksięcia Rudolfa.

Wielce dystyngowana drużyna udaje się w odwiedziny do pewnego lorda. Niektóre z postaci zaczynają zdejmować płaszcze przy wejściu, lecz nigdzie nie widać służby. Nastaje mrożący krew w żyłach moment niepewności.
- Nic się nie przejmuj, jak tylko zdejmiesz płaszcz, na pewno jakiś służący się pojawi. - Jonathan uspokaja Lornę. - Ludzie z nizin tak mają, że biorą płaszcze...
- A oddają chociaż?

Czas na opis postaci - okazuje się, że Lady Lorna obdarzona jest burzą włosów... rudego koloru.
- Aha! - Szept, również grający elfem, szybko się orientuje. - To dlatego, że elfy na jesień zrzucają... eee... zmieniają kolor włosów!
- Ale te rasistowskie kawały miały dotyczyć innych ras...

Gospodarz kameralnego przyjęcia otacza się przepychem i nietuzinkowymi środkami bezpieczeństwa. Wokół domu oraz wewnątrz (!) straż pełnią golemy, w bardzo widocznych miejscach.
- Ciekawe, jak się nazywa ten golem...
- GoLEM? no, jak to jak. GoLem Stanisław!

Ciąg dalszy ani chybi nastąpi...

PS. Grafika oczywiście pochodzi ze strony Wolsunga - można ją zassać jako tapetę.

Gwiezdne Wojny w sosie afroamerykańskim...

2010-08-12T14:49:00.001+02:00

... czyli "Black Star Warrior" nadciąga!

Fani SW (aka Gwiezdnych Wojen, nie mylić ze skądinąd kultowymi Savage Worlds) nie od dziś wiedzą, że za pewnymi kluczowymi dla starłorsów wydarzeniami stoi Lando Carlissian, król oszustów i "niejawnych" interesów. Gdyby nie zasiadł do kart z Hanem Solo, nie byłoby sielskich wycieczek "Sokołem Millenium", gdyby nie dochrapał się przedsiębiorstwa na Bespinie, Luke miałby jeszcze obie własne rąsie, a Boba Fett miałby problem z ostatnią wypłatą. Panowie z hAmeryki posiadający dużą dozę humoru i dobre umiejętności filmowe postanowili pokazać, jaki naprawdę jest Lando - jeśli dodamy do tego miejską konwencję filmową lat 70-tych oraz podlejemy sosem muzycznym w stylu funk, to otrzymamy produkcję "Black Star Warrior", do której trailer już od kilku dni wisi na youtube:

Aż chce się zagrać w sesję one-shot w takiej konwencji... jacyś chętni MG? :)

Więcej info na stronie: http://www.landoistheman.com/

Przeminęło z wiatrem... i z wampirami

2010-05-22T12:28:00.000+02:00

W ramach poszukiwania nowych i ciekawych settingów (lub pomysłów na sesje) do RPG, można natknąć się na dobre pomysły na youtube.
Jesteś MG? Masz ochotę poprowadzić wampirzą sesję WoD , a nie masz pomysłu na fabułę? Wystarczy sięgnąć do klasyki: druga połowa XIX w., południowe stany USA, Wojna Secesyjna, skomplikowany wątek miłosny, kusicielskie wampiry i ich łowcy... Jak wyglądałaby zajawka takiej sesji w klimacie "Przeminęło z wiatrem"?

Zobaczcie sami:

Jak widać, nawet z pozoru dla niektórych nudna klasyka amerykańskiej powieści to kopalnia niesamowitych i mrrrocznych pomysłów na sesje ;)

PS. Jeśli ktoś pokusi się o poprowadzenie takiej sesji RPG - dajcie znać, jak wyszło :)

Star Wars, czy Legenda Pięciu Kręgów?

2010-04-26T11:34:00.007+02:00

Ostatnio panuje moda na przeróżne settingi erpegowe, eksperymenty z mechanikami RPG, przystosowywanie mechaniki systemu A do systemu B, itp. Niełatwo jednak spotkać na tyle odważnego MG i graczy, którzy eksperymentują również z otoczką wizualną danego systemu, czy świata. Udało mi się swego czasu grywać w Warhammera u Mistrza, który spoglądał na Stary Świat z perspektywy steampunkowej - pełno więc na sesjach było krasnoludów-górników z parowymi kilofami, gnomów budujących kolej żelazną do Altdorfu oraz szalonych naukowców z niesamowitymi trzeszczącymi machinami, pełnymi zębatek, przekładni i śrubek (jedna nawet była napędzana energią z reaktora spaczeniowego!), ale to już zupełnie inna historia...

Dziś w ramach akcji "dobry crossover nie jest zły" przedstawiam radosną wizję pewnego pomysłowego grafika - odpowiedź na pytanie: "Co by było, gdyby grać w Gwiezdne Wojny w decorum L5K?".
(Mi osobiście te grafiki - a szczególnie pierwsza - kojarzą się również lekko z kultowym Samurai Jackiem.)

Prawda, jaki ładny Chewbacca?

A co powiecie na Jabbę w wersji XXXL?;)

UPDATE.

Znalezione w sieci przez Lili - przykład, jak ładnie (?) zwizualizowano Star Warsy w klimacie Kurosawy:

Źródła:
1. link do bloga autora grafik (Steve Bialik): http://stevapalooza.blogspot.com/
2. Star Wars meets Akira Kurosawa: http://news.cnet.com/8301-17938_105-20002558-1.html

Wiosenne Wampiry

2010-04-13T15:51:00.004+02:00

Ponieważ słonko zaczyna pojawiać się za oknem - czas na trochę skondensowanego Mhhhroku i Cierrrpienia (TM) - oto garść kfiatków Wampirzych z sesji przeróżnych.

Na początek - Mistrz Gry opisywał ze swadą wymianę poglądów między primogenami i z miejsca stworzył bydlasty klimat, mówiąc:

- Dyskusja jest dość ożywiona... jak na nieumarłych.

Pewnego razu w połowie kampanii MG opisuje pewien dialog:
- Widzisz, że on rozmawia z Marią.
- Czyli z kim? - dopytuje się zdumiony gracz.
- Z twoją primogen... - wzdycha MG zrezygnowany.

Innemu graczowi udało się wymyślić niezwykle błyskotliwy dowcip:
- Dlaczego ghule piją wampirzą krew?
- Bo jest dobra na potencję.

Gracze prowadzą śledztwo - ofiara spłonęła w niewyjaśnionych okolicznościach:
- Nie wiem co to było, ale wyglądało na spontaniczny samozapłon.
- Ale ludzie się sami z siebie nie zapalają....
- No, ja tez podejrzewam raczej zdalny cudzozapłon.

Wampir Maskarada - co się dzieje, gdy gracz nie wytrzymuje presji rozmowy z Księciem:
- Tak?! Taki z ciebie boss? Zobaczymy, jak jutro przyjdę z latarką! - te słowa na pewno można dołączyć do działu "In Memoriam"...

BG (Wampiry) znajdują się w olbrzymiej sali z zapalonymi halogenami, wypełnionej lustrami, zostali porażeni światłem, ich stan jest krytyczny, niemal konają. Przesłuchuje ich książę lwowski, właściciel domeny w której się znajdują i w której nagminnie łamią prawa. W pewnym momencie odzywa się graczka:
- Tak właściwie, to dlaczego nam grozisz!!??

Młoda kobieta (jeszcze człowiek) spotkała się na upojnej randce z przystojnym Wampirem. MG opisuje rzucane przez uwodziciela tajemnicze, powłóczyste spojrzenia, wypowiadane przez niego romantyczne komplementy i tym podobne. Atmosfera staje się coraz gorętsza.
- Jego usta zbliżają się sie do twojej szyi... - mówi MG.
- To ja gryzę go w ucho! - deklaruje Graczka, nie dając się uwieść (i skonsumować - dosłownie) Wampirowi.

Dwóch graczy (dość zaawansowanych) stworzyło sobie "zerówki" z dużą ilością gotówki. Na wstępie postanowili kupić sobie rezydencję, a że byli wampirami, to musiała to być najbardziej gotycka i klimatyczna rezydencja w okolicy. Posiadłość znaleźli dość szybko. Była tak gotycka i klimatyczna, że nie mogła być niczym innym, jak siedzibą księcia miejscowej domeny (o tym nie wiedzieli).
BG: Czy jest jakiś alarm?
MG: Nie.
BG: Co za syf! Jak to kupimy to se założymy! Dzwonię.
MG: Nie ma dzwonka, jest kołatka.
BG: Co za syf! Jak to kupimy to se założymy! Stukam.
Otworzył ghul księcia (gracze nie sprawdzili mu aury).
BG: Dobry! Przyszliśmy kupić ten dom.
Ghul: Słucham?????!!!!!
BG: Kupić! Głuchy jesteś?
Ghul: Zechcą panowie porozmawiać z właścicielem.
Ghul zaprowadził graczy do salonu, gdzie przy kominku siedział książę i popijał krew z pucharu (gracze nie sprawdzili mu aury).
BG: Dobry! Przyszliśmy kupić ten dom.
KS: Słucham?????!!!!!
BG: Kupić! Co wy tacy niekumaci?
KS: Obawiam się, że panów nie stać.
BG: Co ty, gościu! Mamy tyle kasy, że kupimy ten dom, ciebie i całą okolicę!
KS: Ten dom ma dla mnie duże znaczenie sentymentalne. Nie stać panów.
BG: Co tam nie stać. Gadaj cenę!
KS: On nie jest na sprzedaż.
W tym momencie jeden z BG stracił cierpliwość:
- To ja mu walę w pysk!
Już po krótkiej chwili BG leżeli połamani pod ścianą.
BG (między sobą): Eee...wiesz... to chyba jest wampir...

"Ja się tak nie bawię!"

(Obrazek wzięty z tej strony internetu.)

Cała prawda o bydle na sesjach - wyniki mrrrhocznej y plugavej sondy

2010-03-29T12:37:00.001+02:00

Dość tego dobrego. Koniec głosowania!
W mrrrhocznej y plugavej sondzie udział wzięło miljon pieńcet;) uczestników i oto, co z tego wynika:

Nikt się nie spodziewał Hiszpańskiej Inkwizycji, nikt też nie spodziewał się, że jednak zwycięży Star Wars (nieistotne, czy chodzi o R.I.P. pamiętny system D6 Games Workshopu, czy może o, WotCowe D20 - świat to przecież świat, n'est-ce pas?). Osobiście kibicowałam L5K (ze względu na pamiętne sesje u Jaxy, kiedy to stężenie bydła na PeDek kwadratowy wynosiło 95%, zaś "bydłodajsy" sypały się obfitym deszczem w kierunku Inkiego i moim :P).

Eh, Dżordżu Lukasie, gdybyś tylko to wiedział, siedząc w 1975 nad scenariuszem do "Nowej nadziei..." ;)

Jaką postacią z D&D jesteś, zi0m?

2010-02-17T16:17:00.005+01:00

Bywa czasami, że człowiekowi (bynajmniej nie mi) nudzi się strasznie (to już na pewno nie ja!), więc surfuje sobie bezcelowo (to można inaczej?) po bezkresnych morzach cyfrowych naszej kochanej sieci globalnej (znaczy, po ęternecie, no!). Czasami znajduje coś ciekawego, coś kuriozalnego, a czasami...

WTEM!

Okazuje się, że na sieci istnieje pewna Strona. Mroczna, plugawa, o tysiącu młodych i co tam jeszcze... aha, omszała od północnej strony (zupełnie jak wściekłozielone klapki Jaxy - zainteresowanych tym magicznym przedmiotem odsyłam do właściciela :P). Strona owa była owiana nimbem tajemnicy i dotychczas tylko nieliczni Wtajemniczeni znajdowali do niej drogę. Dziś jednak wszystko się zmieni, albowiem czas, by każdy Prawdziwy Gracz RPG w owe miejsce trafił. Któż nie grał w Didy? Kto nie uwielbia tarabanienia się po podziemiach z ciężkim plecakiem i obijającą się o udo patelnią? Kto z czułością nie wspomina niezliczonej liczby rzutów milionami kości (w znienawidzonego MG)? Kto nie dopieszczał swojej postaci, koksając ją gdzie popadnie (włącznie z okolicznie kicającymi królikami i niewinnymi wiewióreczkami), by w końcu zdobyć upragniony 100000..... level?

(Na ilustracji - Prawie Goła Baba W Kusej Zbroi - czyli ulubiona postać/NPC nieletnich [i nie tylko] graczy płaci męskiej...)

Na pewno każdy kiedyś zastanawiał się też, jaką postacią z D&D mógłby być w rzeczywistości - elfim łucznikiem, rubasznym niziołkiem, nieustraszonym paladynem, a może fajtłapowatym złodziejem...? Teraz można to nareszcie sprawdzić - po odpowiedzi na jedynie 129 pytań (phi!). Gotowi? - Do dzieła:

What Kind of D&D Character Would You Be?

A na deser - mój wynik (psikus!:D):

I Am A: True Neutral Human Druid
(4th Level)

Ability Scores:
Strength-12 Dexterity-13 Constitution-13 Intelligence-15 Wisdom-11 Charisma-17

Alignment:
True Neutral A true neutral character does what seems to be a good idea. He doesn't feel strongly one way or the other when it comes to good vs. evil or law vs. chaos. Most true neutral characters exhibit a lack of conviction or bias rather than a commitment to neutrality. Such a character thinks of good as better than evil after all, he would rather have good neighbors and rulers than evil ones. Still, he's not personally committed to upholding good in any abstract or universal way. Some true neutral characters, on the other hand, commit themselves philosophically to neutrality. They see good, evil, law, and chaos as prejudices and dangerous extremes. They advocate the middle way of neutrality as the best, most balanced road in the long run. True neutral is the best alignment you can be because it means you act naturally, without prejudice or compulsion. However, true neutral can be a dangerous alignment because it represents apathy, indifference, and a lack of conviction.

Race:
Humans are the most adaptable of the common races. Short generations and a penchant for migration and conquest have made them physically diverse as well. Humans are often unorthodox in their dress, sporting unusual hairstyles, fanciful clothes, tattoos, and the like.

Class:
Druids gain power not by ruling nature but by being at one with it. They hate the unnatural, including aberrations or undead, and destroy them where possible. Druids receive divine spells from nature, not the gods, and can gain an array of powers as they gain experience, including the ability to take the shapes of animals. The weapons and armor of a druid are restricted by their traditional oaths, not simply training. A druid's Wisdom score should be high, as this determines the maximum spell level that they can cast.

Find out What Kind of Dungeons and Dragons Character Would You Be?,
courtesy of Easydamus

Wiersz o Pierścieniu

2009-12-01T12:36:00.007+01:00

Tolkien Wielkim Poetą Był. Pisarzem Też. I Lingwistą. I W Ogóle.

Po tej jakże treściwej i istotnej deklaracji, przejść mogę do meritum - dziś będzie to kilka słów na temat Wiersza o Pierścieniu, jak nietrudno się domyślić. Na fali przypominania sobie książkowej i filmowej trylogii kultowego pierwowzoru wszystkich fantastycznych RPG - "Władcy Pierścieni", zaczęłam porównywać sobie polskie i szwedzkie wydania książek. Natknęłam się na trochę ciekawych różnic (może kiedyś coś więcej napiszę, jeśli taka tematyka was zainteresuje), ale najweselej mi chyba było przy "Wierszu o Pierścieniu".

(Z lewej, droga wycieczko, zaobserwować można nowy model sagana do zupy.)

Na początek chwilka przypomnienia - jedyne słuszne, mroczne i omszałe od północnej strony tłumaczenie (Marii Skibniewskiej, oczywiście) brzmi tak:

Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem,
Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach,
Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych,
Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie
W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienie,
Jeden, by wszystkimi rządzić, Jeden, by wszystkie odnaleźć,
Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać
W Krainie Mordor, gdzie zaległy cienie.

Ani słowa o krasnalach! Tłumaczenie jest super i już!

Anglijski oryginał *padnij* Mistrza Tolkiena *powstań*, brzmi tak, o:

Three Rings for the Elven-kings under the sky,
Seven for the Dwarf-lords in their halls of stone,
Nine for Mortal Men doomed to die,
One for the Dark Lord on his dark throne
In the Land of Mordor where the Shadows lie.
One Ring to rule them all, One Ring to find them,
One Ring to bring them all and in the darkness bind them
In the Land of Mordor where the Shadows lie.

Sami widzicie, że polski przekład jest i piękny i wierny w dodatku (a jednak, są takie!).

Kuknijmy teraz na szwedzką wersję (tłumacz: Åke Ohlmarks), którą pozwoliłam sobie tłumacznąć na wesoło:

Tre ringar för älvkungarnas makt högt i det blå, = trzy pierścienie dla królów elfów naćpanych władzą w błękicie (Może jest to nawiązanie do Beatlesów i "Lucy in the Sky with Diamonds"?:>)
sju för dvärgarnas furstar i salar av sten = siedem dla książąt krasnoludów w pokojach z kamienia (Dobrze, że przynajmniej wojna nie była z kamienia...)
nio för dem dödliga som köttets väg skall gå = dziewięć dla tych, którzy są śmiertelni i podążą drogą mięsa (Zapewnie byli głodni.)
en för mörkrets herre i Mordorlandets hisnande gruva = jeden dla władcy ciemności w zapierającej-dech-w-piersiach kopalni krainy Mordor (A do Wieliczki nie łaska?!)
En ring att sämja dem = jeden pierścień, by je połączyć (W łańcuszek?)
en ring att främja dem = jeden pierścień, by je wspierać (O lasce, zapewne, w końcu mają swoje lata...)
en ring djupt i mörkrets riken tämja dem = Jeden pierścień, by je oswoić w głębi ciemnego kraju (no co, przecież są dzikie, NEI?!)
I Mordors land, där skuggorna ruva. = W krainie Mordoru, gdzie cienie sobie wysiadują. ("Świeże jaja, komu komu!" - słychać w oddali krzyk Saurona.)

PS. Tradycyjnie przypominam kultowego "Władcę przekładów" - czyli co by było, gdyby tłumaczeniem zajęli się sławni polscy pisarze i poeci: http://www.joemonster.org/art/2810/Wladca_Pierscieni_powraca_czyli_przeklady_polskie

Karnawał Blogowy RPG #6 - Śmierć w RPG, czyli "Famous Last Words"

2009-11-23T19:30:00.002+01:00

W tym odcinku Waszej ulubionej telenoweli Leonsjo (Człowiek, Mag Żywiołów 10 poziomu, Laska +1 do Magicznego Trykania) kolejny raz, niestrudzenie niczym Wiluś E. Kojot (Bestia - Kojotus Psikus, Magiczna Sierść: +10 do pcheł i pecha), będzie chciał uwieść Isaurę (Ciemna Elfka, Niewolnica 2 poziomu, Zawodowa Praczka 6 poziomu, Szpiczaste Uszy: +2 do Testów Podsłuchiwania Plotek, -1 do Wygodnego Spania). (Nie)stety, nadobna i wystraszona elfia niewiasta z trudem uniknie śmierci, gdy uciekając przed napastliwym staruchem poślizgnie się na mydle i wyrżnie nosem wprost w dno balii wypełnionej praniem i mydlinami. Uratuje ją jedynie wyporność jej niebywałych uszu (i pospiesznie wydany Punkt Przeznaczenia). Co by jednak było, gdyby Złowrogi MG sprawił, że naszą drogą "uchatkę" czeka zgoła okrutniejszy los, zaś graczkę (lub gracza) - losowanie postaci od nowa? Brrr... lepiej o tym nie myśleć. Można na szczęście od tego jakże ponurego tematu odejść - pozostając jednakowoż w konwencji Karnawału Blogowego #6 proponuję (ku pamięci znanej i lubianej rubryki z MiM) przypomnienie garści najbardziej niesamowitych "Famous Last Words", jak mawiali Starożytni Babilończycy. Starożytni Rzymianie mawiali "In Memoriam...", natomiast Majowie i Aztekowie nie mówili nic, bo woleli grać w GoTa i Monopoly, a nie w RPG.

Tyle słowem wstępu - czas zacząć składanie literek:

3Jane przypomniała sobie zasłyszaną gdzieś bardzo pouczającą opowieść o pewnej sesji WoD i niesamowitym końcu pewnej drużyny.

Szła sobie drużyna przez zupełnie obce i dość im wrogie miasto, w którymś momencie Malkavian (który miał klaustrofobię) dostał w łeb - dość, że stracił przytomność na długo. Nad rankiem drużyna wciąż nie miała żadnego porządnego schronienia, więc postanowili przenocować we własnej ciężarówce - oczywiście odpowiednio przystosowanej. W pewnym momencie Malkavian budzi się, maca wokół siebie - a tu ciasno!

W panice rzuca się na ślepo do przodu, łapie za klamkę, otwiera drzwi... i wrzeszczy, bo świeci na niego słońce!

Zatrzaskuje drzwi i maca wokół siebie:
"Chłopaki! Chłopaki! Gdzie jesteście? Co tu kurwa tyle KURZU?!"

(W tym miejscu należy dodać, że Malkavian miał Odporność.)

Z innej sesji tego samego systemu, jeden z wampirów pyta swego młodego potomka przed udaniem się na spoczynek:

- Jesteś pewien, że dobrze zasłoniłeś okno?

Z sesji Cyberpunka:

- John, czy ty jesteś hindusem?

- Nie, a co?
- No bo masz taką czerwoną kropkę na czole...

Niektórzy gracze - szczególnie ci z za z zamiłowaniem do magii - wykazują się dużą dozą ciekawości, również jeśli chodzi o stare zwoje i zakurzone grimoire'y.

- Co za bezużyteczny zwój! Wszystko, co tu jest napisane to w kółko: HASTUR, HASTUR, HASTUR...

Część postaci natomiast bardzo lubi obcowanie z okoliczna florą i fauną. Szczególnie młode elfki nie mogą się powstrzymać, gdy widzą nowonarodzone maleństwa:

- Spokojnie, to przecież tylko smoczy niemowlaczek... Zobaczcie, jaki słodki...

Ciężkie jest życie zapuszkowanego Paladyna - szczególnie, jeśli postanowił uwolnić okolicznych mieszkańców od siejącego zgrozę bazyliszka:

- Bazyliszek gapi się na ciebie... - MG zaczyna opis.

- Wyzywam go patrząc mu prosto w oczy. - odpowiada spokojnie Paladyn.

O tym, jak trudno jest się zorientować, co jest iluzją, a co rzeczywistością, przekonał się pewien złodziejaszek:

G: Spoglądam przez okno

MG: Pod oknem widzisz chmury.

G: Wyskakuję przez okno.

GM: Twórz nową postać.

G: CO!?! Myślałem, że to iluzja!

MG: Nie, to latający zamek. Rób nową postać.

Zdarzają się takie sytuacje, w których bycie rasistowską postacią nie popłaca. Drużyna złożona głównie z ludzi napotkała pewną szczególną rasę Elfów z nie do końca przyjaznymi zamiarami:

- Ej, to czarnuchy!

- Jesteś rasistą! To Elfowie. Co z tego, że są czarni!

Tymczasem w zatłoczonej karczmie, pewien człowiek poczuł się bohatersko, poddchodząc z miską pełną mięsiwa do ławy zajętej przez krasnoluda:

- Posuń się, ty kurduplu! - człowiek niestety nie wiedział, że rozmawia z zaprawionym w bojach Zabójcą Gigantów.

Nawet w 7th Sea, o dziwo, śmierć zagląda postaciom w oczy, gdy ich dworność przekroczy pewien poziom:

- Sram na twój honor, miłościwy panie! - wypala z galanterią pewien szermierz o nazwisku Ramirez.

Śmierć bywa nieugięta i działa na wiele sposobów. Podczas pewnej sesji systemu Neuroshima nieustraszeni najemnicy postanowili odpocząć po świetnie wykonanym zleceniu. Wyciągnęli napoje wyskokowe, a że byli głodni...

- Co gotujesz? Zjadłbym coś... - zagaja jedna z postaci, stojąc nad kociołkiem wypełnionym parującą i smakowicie pachnącą zupą.

- Grzyyyby... - odpowiada zachęcająco drugi.

W samym środku sesji Warhammera pewien gracz wykazuje się wielkim sprytem.

- Skrzydlaty demon łapie twojego przyjaciela i leci z nim aż pod powałę tej wielkiej jaskini. - opisuje MG. W międzyczasie gracz prowadzący pochwyconą postać spogląda błagalnie na towarzysza, który gra magiem.

- Ciskam w niego kulą ognia! - wpada na genialny pomysł rzeczony mag.

Z cyklu: krasnoludzcy łowcy skarbów mają ciężkie życie.
Scenka pierwsza:
- Truchtałeś dwie mile bez przystanku. Docierasz do Świątyni i widzisz puchar ofiarny na ołtarzu. - mówi MG.
- Muszę sobie ulżyć. Załatwiam się do pucharu.

Scenka druga:
- Widzisz statuę ogromnego skrzydlatego demona trzymającego ogromny, czerwony klejnot.
- Wspinam się i biorę klejnot.

Czasami na głupotę początkującej drużyny, która właśnie zadarła z największym czarnoksiężnikiem w okolicy, nie ma rady - załamanemu Mistrzowi Gry pozostaje jedno wyjście:

- Ok, potrzebuję wszystkich waszych kostek, żeby rzucić obrażenia.- rzuca MG lekkim tonem.

Niezapomniany tekst z sesji Star Wars (uważany za urban legend), gdy drużyna wędrowała po Gwieździe Śmierci w czasie jej wizytacji przez niejakiego Dartha V. Stanęli przed pancernymi drzwiami, obawiając się tego, co może ich za nimi czekać. Jeden gracz śmiało mówi, patrząc na skaner:

- Nie ma strachu... za drzwiami jest tylko dwóch szturmowców.

Przykłada ucho do drzwi i po chwili dodaje z ulgą:

- I w dodatku jeden ma astmę...

Na koniec - nie mogę nie wspomnieć genezy pewnego tekstu, kultowego w pewnym krakowskim klubie miłośników sami_wiecie_czego :)

Pewien początkujący Niziołek - Zabójca Gigantów (!) był do tego stopnia krwiożerczy, iż postanowił stanąć do walki z pierwszym przeciwnikiem, który się ukaże (licząc, iż będzie to rzeczony gigant). Niemiłosierny MG rzecze:

- Wychodzi na was... smok!

- TO JA GO TNĘ! - krzyczy uradowany Niziołek.

Ten legendarny tekst do dziś pojawia się na niektórych sesjach (szczególnie w momencie, gdy gracz nie wie, co robić, lub gdy nie lubi swej postaci:>).

Uczcijmy minutą ciszy pamięć za wszystkie powyższe, jakże bohatersko poległe postacie...

A na zakończenie, żeby się tu nikomu nie zrobiło smutno, mrocznie, powłóczyście i ogólnie - zanadto emo, powracamy do jakże uroczego języka Leonsja i jego niemniej uroczej niewolnicy przy okazji przypomnienia, jak naprawdę powinna wyglądać sesja RPG, na której trup (nie) ściele się gęsto...

El Laboratorio de Dexter - D&DD

L5K, czyli czym się różni Daisho od Hirohito

2009-11-10T13:30:00.002+01:00

W tym odcinku zadajemy kłam teoriom mówiącym, że kwiat fandomowej emigracji na obczyźnie nie grywa w RPG. Przykładem godnym naśladowania są sesje u Janki - może niezbyt częste, ale za to jakże treściwe!
Tym razem Janka postanowiła poprowadzić L5K. Sesję poprzedziły długotrwałe badania realiów Rokuganu, włącznie z dyskusjami na temat zachowań członków poszczególnych klanów w obliczu czynu tak niehonorowego, jak gwałt (które to wydarzenie miało być kanwą przygody). Sesja udała się nadzwyczajnie, o czym mówi sama MG:

Ianca: juz po sesji. ale bylo super!!!
MidMad: kto wygral? :D :D :D
Ianca: oczywiscie MG, jak zawsze :-P
MidMad: a to prawidlowo ;)
Ianca: perfidny Mg
MidMad: a gwalt sie udal?:D
Ianca: jeszcze jak...

Przejdźmy może do Kwiatków...
MG: Ianca
Gracz: Maja (Hiruma Gikawa)

Trakt Handlarzy - Peddler's Row, Teren Klanu Kraba. BG idzie wzdłuż rzędu straganów i ogląda towary.
Zbliża się do jakiegos handlarza, który stoi z zawieszonym na szyi płaskim pudłem, na którym widać rząd szarych zawiniątek. BG zbliża się i słyszy monotonny głos handlarza:
"Taniookazjaskarpetypolecam, taniookazjaskarpetypolecam, taniookazjaskarpetypolecam..."
(Kwiatek krakowsko-hermetyczny: przez kilka dobrych lat w krajobraz miasta wpisywał się pewien uliczny sprzedawca przycupnięty przy jednej z kamienic na ul. Floriańskiej, powtarzający monotonnie właśnie ten tekst.)

BG pyta bardzo cicho: Czy pojawiły się skargi na Ahira Hidę?
MG (nie słysząc): Skargi na kogo? Na Hirohito ???

Inni gracze również lubią niedopowiedzenia i gry słowne. Panterka wspomina jedne z pierwszych sesji L5K, pełne dramatyzmu. Rozmowa między postaciami tyczy się przydatności samuraja z klanu Kraba w drużynie:
Feniks do Smoka: chcesz mieć w drużynie kogoś, kto może ci wbić nóż w plecy?
Gracz grający Krabem: W plecy? W plecy? Ja?! Gdybym to słyszał, to bym od razu wyciągnął nóż...
Gracz2 kończąc: ...i wbił mu w plecy...

Dziewczyna wychodzi nieco wcześniej ze wspólnej kąpieli.
MG do reszty grupy: Co robicie?
Gracz: Poczekamy, aż mgła opadnie...

Krótkie przypomnienie słownictwa japońsko-rokugańskiego:

Daimyo jest to pan danego zamku i przyległych ziem.
Dasiho jest to zestaw broni, którym posługuje się samuraj, składa się on z katany i wakizashi.

Pewnej graczce początkującej w świecie Rokuganu (G1) udalo się spić pewnego Daimyo. W sobie tylko znanym celu chciała wykorzystaę go na tle seksualnym, ale niestety cały czas myliły jej się słowa. W decydującej chwili gwałtownie zadeklarowała swoją akcję:

G1(shugenja): To ja chcę stosunku z daisho!
Pozostałym graczon do dziś nie udalo się ustalić, jak ten stosunek miał wyglądać...

Sąsiad tymczasem ujawnia jakże po rokugańsku klimatyczne wydarzenia, jakie miały miejsce podczas zbierania się graczy na sesję L5K:

Już od dłuższego czasu coś złowrogiego wisiało w powietrzu. Uczucie niepokoju spotęgowały kłębowiska czarnych jak czarcia smoła chmur przewalających się w potępieńczym tańcu nad rozłożonym na wzgórzu grodem. Lodowaty wiatr wzburzył wody jeziora, tworząc na jej powierzchni złudne formy gniewnych oblicz, jęcząc wśród osypujących się z liści gałęzi wysokim, przenikliwym tonem, światła wielu olejnych latarni migotały i gasły, ostatni przechodnie stawiając w pośpiechu kołnierze kierowali się w stronę zacisza domostw. Iście zimowy zmierzch pogrążył gród w posępnej zadumie, przyoblekając myśli mieszkańców całunem chłodnym jak płyta katafalku, kryjącym za nieprzeniknioną warstwą mroku niewypowiedziane błagania i niewyszeptane modlitwy.
Ale On szedł dalej. Determinacja widoczna w rzucających błyski oczach i zaciśniętych ustach silniejsza była od żądań i gróźb bezimiennych potęg usiłujących skruszyć Jego upór. Pierwsze grube krople deszczu uderzyły o nawierzchnie pustych alejek, niewyraźne grzmoty przetoczyły się nad rozciągającymi się po drugiej stronie jeziora polami, pierwsze gałęzie poczęły giąć się pod naporem wzmagającego swe wysiłki wiatru – a On nie zawahał się, nie zwolnił, wciąż krocząc w obranym kierunku. Nieprzychylne moce widząc swą bezsiłę zadygotały z wściekłości i zwielokrotniły natarcie, naginając do swej woli wszystkie dostępne żywioły, smagając Go wiatrem, uderzając pyłem i drobinkami ziemi, siecząc razami wirującej wody – wszystko na próżno. Wzgórze pogrążone było w ciemności, ale w jednym domu tliło się niewielkie źródło światła. Gdy kroki wędrowca zabrzmiały na brukowanym podjeździe stłumionym przez wycie wichru stukiem, otwarły się wrota prowadzące do podziemi budynku i jakaś sylwetka zamajaczyła w świetle zawieszonej u stropu lampy. Musiano Go oczekiwać dokładnie o tej godzinie, gdyż w panujących warunkach najczulsze nawet ucho nie wyłowiłoby dźwięku kroków. Nikły uśmiech satysfakcji zagościł w kąciku ust przybysza, gdy wchodził do małej powozowni, ciepłej i suchej. Odrzwia poczęły sunąc ku dołowi, odgradzając wnętrze od szalejącej burzy. Mężczyzna podszedł do stojącego w głębi pomieszczenia człowieka. Wymienili uścisk dłoni.
- Przybyłeś – w tym lakonicznym stwierdzeniu zaskoczenie mieszało się z podziwem. Ten, który otworzył wrota, musiał widocznie wątpić w zjawienie się gościa i teraz nie potrafił tego ukryć.
Przybysz wzruszył ramionami:
- Przecież tak ustaliliśmy.
- Słusznie, ale... – człowiek stojący w głębi zawahał się – ta pogoda... nieprzyjemnie się zrobiło. Sądziłem, że dasz sobie spokój. Że odpuścisz.
- Nie mogłem – głos przybysza ciął powietrze niczym stal – dobrze wiesz. To mój dzień.
- Tak, masz rację – pokiwał głową gospodarz – zapomniałem, ile to dla ciebie znaczy. Wybacz – położył mu rękę na ramieniu.
- Nie żywię urazy. To moje brzemię i sam muszę się z tym uporać.
Spojrzeli sobie w oczy. Mocno, po męsku. Wtem dostojną ciszę przerwał wrzask dochodzący gdzieś z korytarza:
- Sąsiad, pało!!! Gdzie moja K10?!!!
Obaj stojący uśmiechnęli się.
- Tęcza-san już jest? – zapytał przybysz.
- Tak, przybył przed parunastoma minutami. Wchodź, i niech Fortuny ci sprzyjają.

Karnawał blogowy RPG #5: Najważniejsze reguły

2009-10-26T14:05:00.003+01:00

Do trzech...ymm. No dobra. Do pięciu razy sztuka - czas najwyższy, żebym wzięła się za udział w rozpoczętej przez Borejkę erpegowej inicjatywie blogowej .

Tym razem Zuhar proponuje, by zastanowić się nad ogólnie pojętymi i szeroko rozumianymi najważniejszymi regułami grania w RPG. Wbrew pozorom najistotniejsze zasady, czy - jak kto woli rules of engagement w RPG nie dotyczą podstaw teoretycznych świata, czy interpretacji zasad mechaniki - to wszak jedynie narzędzia służące pewnemu konkretnemu celowi. Dyskusje na te tematy, w pewnych sytuacjach zapewne niezwykle istotne, pozostawić wolę osobom posiadającym dużą ilość czasu i lubującym się w dociekliwym wertowaniu stosownych rozdziałów w podręcznikach swych ulubionych systemów.

Ja tymczasem, jakem Babcia MidMad, skorzystam z okazji i (słysząc w tle szelest przewracanych kartek tudzież turlanie kości) naszkicuję kilka uniwersalnych, bardzo podstawowych zasad, o których dobrze jest pamiętać podczas każdej sesji, niezależnie od systemu, czy stylu grania/prowadzenia. Czytajcie więc, drogie RPG-dziateczki (oraz wy, starzy wyjadacze, wspomnijcie początki swego erpegowania), tekst przetrawcie i swoją opinię poniżej odnotujcie.

I. TO TYLKO GRA

Tak. Naprawdę. Powyższy "oczywisty oczywizm" w niektórych przypadkach zostaje kompletnie zapomniany.
Pamiętacie te sesje, w których niektórzy gracze - zamiast zajmować się istotnymi działaniami - zabawiali się, na ten przykład, topieniem drogocennego sprzętu kolegi z drużyny w gnojówce? Regularnym podmienianiem jego konia na radośnie kwikającego wieprzka, tudzież jego blastera na pistolecik na wodę? A co z tą sesją, gdzie postacie kilkukrotnie już-prawie osiągały cel, lecz zawsze pojawiał się Deus Ex Machina dziwacznie krzyżujący ich plany? A jak się grało wtedy, gdy Hyzio i Zyzio śmiertelnie obrazili się na siebie i nie rozmawiali przez trzy lata, tylko dlatego, że jeden drugiemu wymazał z karty legendarne Buty Wtopy[*]. A wtedy, gdy przerwaliście sesję, bo Dyzio rozpoczął z MG dwugodzinną dyskusję na temat zasady ze strony 371 podręcznika (akapit trzeci, wraz z tabelą trafień krytycznych z procy w przelatującego wróbelka)? Poza tym, każdy pamięta tą epicką kampanię, w którą graliście piętnaście lat, aż w końcu znudzony MG zaczął torturować psychicznie postaci, na końcu wszystkie zabijając, bo znudził mu się system...

Przykłady można mnożyć bez końca. Oczywiście, nikt nie ma nic przeciwko małym żarcikom, czy "rekreacyjnym" odejściom od głównego wątku przygody (że o bydlastych sesjach[**] nie wspomnę), o ile tylko pojawiają się w stosownych ilościach i umilają czas każdemu uczestnikowi gry.
Nie sposób nie wspomnieć tutaj o szczególnym przypadku "zatracenia" w RPG, który najprościej opisać można jako "To ja wygrałem sesję!". Nie od dziś po fandomie krąży kultowy w niektórych kręgach, prześmiewczy tekst: "No i kto wygrał?" omszałymi mackami sięgający pewnych wiekopomnych i niemal już archetypowych sesji, gdy początkujący Gracz (lub MG!) chciał koniecznie wygrać z innymi. Odbywać się to może na różne sposoby - doświadczeni erpegowcy znają doskonale ten typ, który za wszelką cenę dąży całkowitego zdominowania sesji i zabieranie "czasu antenowego" innym graczom, do nadmiernego forsowania swoich pomysłów oraz rozwiązań sytuacji jako jedynie słuszne, itd.
Wybaczcie, ale w tym miejscu muszę przypomnieć przedwieczny i pokryty pajęczyną truizm, że w RPG nie ma wygranych i przegranych, jest tylko dobra zabawa.

RPG to przecież gra wyobraźni, MG oraz Gracze wspólnie tworzą świat i opowieść, w której de facto mogą dokonać wszystkiego - ogranicza ich jedynie ich własna pomysłowość w zakresie prawideł danego świata. Bawmy się konwencją, światem, ideą, nie pozwólmy sporom w rodzaju turlactwo vs emo-narracja przysłonić to, co w grach fabularnych najistotniejsze. Naprawdę warto zrobić krok do tyłu, wziąć głęboki oddech i powrócić do zabawy.

II. JEŚLI ZASADY CI PRZESZKADZAJĄ, ZMIEŃ JE

Tej prostej reguły, znanej przecież nie od dziś z kilku kultowych podręczników do RPG, nie trzeba chyba tłumaczyć. Podstawowym celem grania jest dobra zabawa (patrz pkt. I), a nie idzie to czasem w parze ze skrupulatnym przestrzeganiem zasad mechaniki, czy nawet - ku oburzeniu niektórych - realiów. Jeśli fabuła (że o drużynie nie wspomnę) skorzysta na tym, że ślamazarnemu Graczowi przypadkiem uda się wspiąć na wysokie drzewo i dojrzeć nadciągającą armię nieprzyjaciela - dlaczego by nie zignorować poziomu trudności, czy wyniku rzutu kośćmi? W każdym przypadku rzecz jasna trzeba się oprzeć na zdroworozsądkowym myśleniu i logicznej ocenie sytuacji, nie chodzi o całkowite odrzucenie zasad gry, a jedynie ich nagięcie w istotnych momentach.
Ah, nie muszę chyba dodawać Babcinym głosem (grożąc przy tym paluszkiem), że ta zasada nie oznacza zezwolenia na nagminne oszukiwanie przy losowaniu postaci, czy podczas rzutów kośćmi. Na szczęście zaradni Gracze i na to znajdą sposób - znamy osoby, których ksywki zostały rozsławione przez powiedzenie: "kantujesz jak ..."[***].

III. GRAJ POSTACIĄ, A NIE SOBĄ

Z moich wielowiekowych;) obserwacji Graczy (z dinozaurami włącznie) na milijonach sesji wynika, że problem mylenia swojej tożsamości i wiedzy z wiedzą postaci występuje bardzo często. Rzecz jasna chodzi mi o klasyczne RPG z tradycyjnie pojmowanymi postaciami. Na systemy i gry New Wave, indie, itp. spuszczę w tym miejscu koronkową i szeleszczącą zasłonę milczenia z oczywistych względów.
W wielu przypadkach postać dochodzi do pewnych wniosków bazując na aktualnej "pozagrowej" wiedzy i spostrzegawczości Gracza. By nie otrzeć się o absurd totalnego symulacjonizmu oraz przyczynę zwichnięcia nadgarstka od zbyt wielu rzutów kośćmi przy każdej decyzji postaci, doprecyzuję - nie chodzi o czerpanie z zasobów wiedzy teoretycznej Gracza - używanie jej pozostawiam osądowi i zdrowemu rozsądkowi danej osoby ("Czytałem kiedyś, że pajęczyna zagniatana z chlebem pomaga na leczenie pewnych zakażeń, więc moja postać to zastosuje."). Idzie natomiast o wiedzę instant;) wynikającą z obserwacji innych podczas sesji, czy wręcz ich podsłuchanie ("Ha, Hyzio szeptał coś z Dyziem, a Zyzio wysłał potajemny liścik do MG!"). Dana postać nie ma prawa podejrzewac czy wiedzieć, że inny członek drużyny jest szpiegiem, tylko dlatego, że co kilka chwil tamten Gracz szepcze coś do MG. W konsekwencji - drużyna dowiaduje się o pewnych sprawach zbyt wcześnie, co może nawet doprowadzić do zniszczenia osi fabuły przygody.
Tutaj nie ma jednoznacznego rozwiązania, każda sytuacja jest inna - spostrzegawczy MG po rozmowie z takim Graczem może odjąć mu część Punktów Doświadczenia, dokładniej ukrywać przed nim informacje, stosować wiele innych tricków... Można też podejść do sprawy zupełnie inaczej i zdecydować się na grę w otwarte karty. Rozegranie jednej takiej sesji "ćwiczebnej" jest bardzo ciekawym, choć czasem ryzykownym eksperymentem dla wszystkich uczestniczących w rozgrywce - gdy każdy świadomie pilnuje siebie oraz współgraczy - zauważy jeszcze wyraźniej motywacje (świadome, jak i część nieświadomych) oraz działania podejmowane przez wszystkich.

Na koniec, dbając o swój image Babci MidMad, odchrząknę w tym miejscu znacząco, przypominając o tak elementarnych zasadach erpegowego savoir vivre, jak:

Punktualność (przychodzenie na sesje i rozpoczynanie ich na czas), wbrew pozorom czasami gromadzenie się w tym celu może potrwać nawet kilka godzin - jak wiadomo długość opóźnienia jest wprost proporcjonalna do ilości graczy, a nie każdy ma 10 godzin wolnego czasu.
"Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe" - szacunek dla innych graczy, ich pomysłów oraz postaci (pomijam tu oczywiście specyficzne sytuacje uzasadnione fabularnie), kto wie, może o zjawisku Fali w RPG napiszę innym razem...
Dokarmianie zwierz... yyy... zaopatrzenie żywnościowe (czasem ładnie można wpleść je w konwencję, np. wcinanie ryżu podczas sesji L5K), ze szczególnym uwzględnieniem przysmaków dla MG ;)

Arcyważne Przypisy:

[*] Buty Wtopy - wynaleziony przez Svartego podczas Krakonu A.D. 1996 (?) magiczny przedmiot, pojawiający się złowieszczo na niektórych sesjach Warhammera. Obuwie to śmierdzi w najbardziej nieodpowiednich momentach - np. podczas upojnej nocy z ukochaną lub audiencji u króla. Dodatkowa umiejętność specjalna: nie da się ich zdjąć.

[**] a.k.a. Krakowska Szkoła Grania ;)

[***] Nie, nie podam tu żadnych imion, ani ksywek. Zainteresowani sami wiedzą... :>

Komiksy RPG - cała prawda o Władcy Pierścieni i Gwiezdnych Wojnach

2009-10-13T18:25:00.000+02:00

Niektórzy może już te sieciowe komiksy znają, a ci, którzy nie znają - powinni w te pędy nadrobić zaległości.
Mowa o Gwiezdnych Wojnach i Władcy Pierścieni przerobionych na sesje RPG w bardzo "kfiatkowy" sposób.

Tak więc - jeśli akurat się nudzicie i przeglądacie strony w poszukiwaniu czegoś ciekawego i zarazem wesołego, warto zerknąć w oba miejsca:

Darths & Droids

The DM of The Rings (@Twenty Sided Tale)

No. I teraz, nareszcie, mam oba linki w miejscu, gdzie już ich nie zgubię, *mwahaha* ;)

Nerds...

2009-09-24T10:26:00.007+02:00

Dziś, drogie dziateczki, będzie coś z zupełnie innej beczki...

W stepie szerokim...

2009-08-31T01:08:00.000+02:00

... którego wzrokiem nawet sokolim nie zmierzysz...
(podobnie jak pomysłowości tudzież oryginalności niektórych graczy).
Zbiór tekstów z różnych sesji.

Grunt to dobre wychowanie - przed pojedynkiem należy się przedstawić.
- Moje nazwisko Michałowski.
- Zaraz, zaraz, a my nie zabiliśmy Michałowskiego?

Gracze zostali wyzwani na pojedynek.
Jeden z nich rzecze:
- Mogę się pojedynkować z wami wszystkimi!
- A nie wystarczy waści jedna śmierć?

MG (opisuje, co robi wrogi rębajło): Podstawia ci szablę pod nos i rzecze "Powąchaj to, Waść..."
Gracz (jeszcze większy zabijaka): Spokojnym głosem "Ja tam rdzy na szabli po zapachu nie rozpoznaję... Aleć czuję tu gnój, nie ma rady, musiałeś ową szable chłopie z gnoju wydobyć...
Jak się łatwo domyślić - rozpoczął się pojedynek. Kto zginął - łatwo się domyslić ;)

Czasami gracze bardzo wczuwają się w system. Czasami, niestety - nie w ten co trzeba...
Gracz do pachołka: A szable żeście wzięli?
MG (odgrywając rzeczonego pachołka): Wzięliśmy...
Gracz: A aby nabite?

Niektórzy gracze wielce poważają sobie filozoficzny miejscami (od dzbana do dzbana) styl wymowy pana Zagłoby. Pewnego razu jeden ze szlachciców rzekł nad dzbanem w zadumie:
- A nudno to... Aleć niedługo nowa wojenka będzie! Ci tam na gorze: królowie, carzy, czasem sobie tak zawojują aby się ludności nie nudziło!

Niekiedy z postaci graczy wychodzi druga natura:
MG (jako BN): Pan nie wyglądasz na takiego, co kradnie...
Gracz: Zdziwiłby się Waćpan. A, yyy... nieważne....

Gracz do Mistrza Gry, w momencie gdy uśpioną drużynę otaczają żądni krwi Kozacy:
- Czy mogę się obudzić? Budzę się! Budzę się! Budzę się?!!!

Gracz zostaje wyzwany na pojedynek przez przeciwnika o posturze zgoła imponującej:
Przeciwnik (na zewnątrz budynku): Wyjdź waćpan!
Gracz: Wstaje... i wychodzę!
No i Gracz wyszedł. TylnEmi drzwiami... i w pośpiechu.

Mistrz Gry pyta Gracza:
MG: Co robisz?
Gracz: Nie mogę ci wszystkiego mówić, bo możesz wykorzystać to przeciwko mnie!
Prawda, jakie życiowe? ;)

Niektórzy Gracze wykazują wręcz rozbrajającą znajomość zwierząt:
- Bo ja wiem, jak się woła na konia... Może 'taś, taś'?
- Biorę swojego konia i robię mu małą krzywdę żeby zarżał! (Nawet MGowi nie wiadomo, skąd u gracza takie masochistyczne upodobania...)

Gracz pracowicie buduje dzielnie "palisadę" z... patyków. MG drwiącym głosem:
- Palisada z patyków zebranych na ognisko!?
Gracz odpowiada z dumą:
- Ale z tych lepszych!

Niektórzy wykazują się niebywałym flegmatyzmem i opanowaniem:
- Spokojnie biegnę. - Stwierdził gracz uciekający przed bandą napastników uzbrojonych po zęby.

MG do zagubionego w ciemnościach Gracza:
- Co widzisz? Gówno widzisz! - stwierdza z satysfakcją.
Gracz ucieszony:
- Gówno? O, to tam ludzie byli!

Po długim namyśle, Mistrz Gry odpowiada na pytanie:
- Niewątpliwie chyba tak!

W biały dzień Gracz chce za wszelka cenę ukryć szybko skrzynię z gotówką.
MG: W sieni jest zupełnie jasno.
Gracz: Niemożliwe. Musi być jakiś ciemny kat!

Nawet najspokojniejszemu graczowi puszczają nerwy, jeśli jego kolega zabiera zbyt dużo "czasu antenowego":
- Ja go zabijam, bo on za dużo gada!

Poselstwo polskie jedzie do Watykanu. Po drodze wjeżdżają do pewnego miasta w orszaku wysoko postawionego włoskiego szlachcica. Nagle z jednego z okien na wieży kościoła wynurza się ręka z pistoletem wycelowanym w księcia.
G1: Wyciągam półhak i strzelam w okno!
MG: Trafiłeś. Z okna wypada zakonnica i zawisa na parapecie.
G1: Nosz w mordę druga! (Tu nalezy nadmienić, że ów gracz miał już jeden wyrok za zabójstwo zakonnicy...)
G2 (mityguje towarzysza): Waszmość... i po co tak od razu strzelać? Nie można było bardziej dyplomatycznie?
G1: przecież chciała zastrzelić księcia!
G2: Eee ... może strzelała na wiwat?

7th Sea - tym razem na morzu! (część II)

2009-08-13T17:23:00.003+02:00

Ciąg dalszy "radosnej słowotwórczości" graczy na tej sesji...
(Część I kwiatków - TU.)

MG: Krakonman (tradycyjnie)
Gracze: Funio (Sven Gutlafsson, Vesten...menven... nn.. jar :P), MidMad (Karen Black, Kapitan), Raven (Gunter Skavlatsson, Drużynna Lebioda), Robert (Eiseńczyk Helmut Kohl, Milczący Twardziel)

Gracze poznali pania kapitan statku, którym mieli pływać - dorodną Ingwil Olafsdottir. Sven zapałał tym, co zwykle, gdy w okolicy pojawiają się panie:
- A dwa warkocze ma? - wzdycha.
- Nie, jeden. - miażdży go MG bezlitośnie.
- A biust?
- Ma.
- Duży?
- ...
- Nogi jak sarenka?
- Takie owłosione...

Bosman, niejaki Red (?), skacze po pokładzie.
- Co on jest, piłeczka?
- Nie, ADHD. - kwitują gracze niecodzienne zachowanie żeglarza.

Gunther zemdlał (znowu) i został przewieszony przez reling, celem wywietrzenia. Załoga w tym czasie przygotowuje się do abordażu.
- Sven, zabierz mnie stąd, zanim na mnie trap położą... - szepcze bezsilnie.
- To może do hamaka? - oferuje się Sven.
- Nie, pod schody...
- Ale tam ludzie biegają, jak nadepną, to umrzesz.
- To do beczki...
- I posypać solą! - dorzuca ktoś radośnie.

Kilka chwil później ktoś rzuca, gdy przygotowujemy się do abordażu:
- Uwaga, to nie kładka, to Gunther!

Walka się rozpoczyna, Sven staje zwarty i gotowy.
- Czy mój "brat bliźniak" Red już walczy?
- Tak, wali młotkiem... -zaczyna MG.
- ...się po głowie...
- ...oburęcznym. - precyzują gracze.
- Bo bije na alarm!

W samym środku zaciętej walki:
- Abordaż! Skakać!
- Czy tu jest umiejętność "skok"? - pyta Funio niepewnie.
- Masz "swinging"? - pyta Krakonek.
- Chyba jaja sobie robisz...
- I ty nazywasz się piratem?

W końcu MG lituje się nad postacią Ravena i pozwala mu uczestniczyć w akcji, wbrew zasadom (widzicie jaki z niego dobry MG?).
- Budzisz się, Gunther... Dostałeś kubłem zimnej wody.
- I co, znowu stracił przytomność? - dopytują się gracze troskliwie.

Chwilę później, podczas biadolenia nad kartą Ravena i niektórymi tragicznymi statystykami, ktoś stwierdza:
- Wiecie co? Raven jest manczkinem!

Karen Black lży wrogów:
- Gińcie, sprzedajne zapchlone świnie! Wasza matka była kozłem! - Chwilę myśli i przypomina sobie jedno ze stwierdzeń padających pod kątem rodziców Gunthera. - Tak jak mego znajomka o przydomu "Trap"!

Sven patrzy z podziwem, jak Karen wymachuje rapierem:
- Kurpiowskie wycinanki z wątroby mu zrobiła...

Z rozmów graczy:
- Te rzuty mamy lepsze, niż podczas ostatniej sesji...
- Albo mamy dziś lepiej spiłowane kostki!

Postać Funia dziesiątkuje wrogów zuchwale. MG w końcu się lituje:
- No dobra, nie wyślę ci więcej henchmenów.
- Nieee? - smuci się Funio.
- No, doobra... - zaczyna Krakon i z uśmiechem bierze wielką garść K10.
- I po co się odzywałem... - Funio snuje refleksję.

Postać Roberta dzielnie walczy, aż wreszcie przychodzi czas na kontratak wroga:
- Ha, nie trafili! - cieszy się Robert.
- A tam, nie trafili... - stwierdza Evil MG i dorzuca kolejne kości dramy do swoich przebrzydłych rzutów.
- No, dobra... - wzdycha Robert.

Zacięta walka trwa dalej, słychać palbę z pistoletów i muszkietów, szczęk szabli i rapierów, okrzyki bojowe i obelgi. Wypieki na twarzach graczy... Znienacka MG stwierdza patrząc na ekran laptopa, bynajmniej nie w celu sprawdzenia statystyk wroga:
- Małecki strzelił dwie! 4:1! Jasiński samobój!
Głupie te Piłkarzyki. Sesję w tym momencie niektórzy panowie przerwali na 15 minut :P

Funio zawzięcie turla, rekordowa ilość eksplodujących kości i DD.
- Niestety tylko 57. - stwierdza skromnie.
Teraz MG turla kości w imieniu wroga (Wydając 18 DD! Sama liczyłam!):
- A ja 59!
Funio zawiedziony turla dalej.
- No, 93. Tyle chyba już nie rzuci?

MG opisuje radość załogi statku:
- Załoga śmieje się prawie tak, jak wtedy, gdy Gunther stracił przytomność...
W tym momencie Raven zasłonił się podręcznikiem do Battlelordsów. Bidulek.

Robert w niewyjaśnionych okolicznościach chwilowo zagubił pół swojej karty postaci.
- Czy umiesz Vendelski? - pyta MG.
- Yyy... języki miałem na tej drugiej połowie karty... - odpowiada Robert wymijająco.

Kapitan Ingwild wkracza do akcji:
- Ingwild unosi miecz, jego ostrze się zbliża... - opisuje MG.
- Oho, będe dobity! - cieszy się Raven. - A, jednak nie... - dodaje po chwili, gdy okazuje się, że miecz celuje w jednego z wrogów.
Wszystko wskazuje, że NPC (Lome Mokk, brat Vala, bynajmniej nie Kilmera) będzie zabity. Raven (Gunther) krzyczy w ostatniej chwili:
- Ratujcie go, to mój kontakt w Interpolu!

MG zaczyna opisywać ubiór jednego z groźniejszych hanchmanów. Gracze oczywiście dodają swoje elementy ubioru:
- Jest ubrany w kilt... - zaczyna Krakon.
- ... i bardotkę...
- ...kaberetki!
- I kapelusz z piórami!
Nie ma jak bujna wyobrażnia erpegowców...

I na koniec - pedeki i punkty Reputacji. MG wyjaśnia:
- Punkty przyznaje się np. za Romans z postacią..
- A za romans z MG? -pyta się MidMad zalotnie trzepocząc rzęsami w kierunku MG.
- Możemy ponegocjować... - uśmiecha się Krakonek.
- Słyszysz, Funiu? - MidMad upewnia się, że Funio ma szanse.

Sesja zakończyła się nietypowo - Krakon zaczął pokazywać filmiki, na których nie do końca ubrane panie (jeśli nie liczyć kilogramów silikonu) uprawiały wrestling. Panowie się zaciekawili, więc poszłam do domu i... nie wiem co oni tam później robili ;)

Trivial Pursuit

2009-08-10T21:20:00.004+02:00

Wpis niecodzienny - z wczorajszej rozgrywki w Trivial Pursuit. Wersja amerykańska. Nie tykać, jeśli nie czujecie się USA-filami, bo gra w tej wersji ma naprawdę durnowate pytania (na szczęście polska wersja jest o wiele lepsza dla Polaków... i inteligentniejsza :P).

Seji, Funio i Drake namówili mnie do spisania "kfiatków" z naszej radosnej gry... Najlepiej podsumował to Seji:
- Napisz po prostu: "ŻAL.PL" i wystarczy!

Po pierwsze, co drugie pytanie zaczynało się tak: "Which US state...", więc zanim ktoś wyciągnął kartkę z pytaniem, wszyscy chórem zaczynaliśmy właśnie to zdanie. Zazwyczaj okazywało się to zgodne ze stanem faktycznym ;)

Po drugie, absolutnym hitem były miny Funia czytającego pytania ukazujące na przemian: zgrozę, przerażenie, intelektualne zgorszenie, panikę ("Bo to pytanie o Skandynawię..."), bezbrzeżne zdziwienie, a także wszystko powyższe naraz i w dowolnej konfiguracji proporcjonalnej. Zdjęć nie ma, ale pozostanie to w naszej pamięci na wieki...

Po trzecie, przy nastroju bydłowo-głupawkowym, nie dało się grać na poważnie. Takie oto mądrości padały z ust naszych:
- Wybrać pole zielone, czy brązowe? Tak czy siak, kolor kupy...
- Różowe, różowe, albo różowe. Jesteś gejem.

Podsumowując, wynieśliśmy z gry w TP bardzo ważną lekcję:
- Historia to wszystko to, co działo się w polityce OD 2000 roku do dziś. Są to głównie kompromitujące wydarzenia z życia amerykańskich polityków oraz pustosłowne cytaty.
Najlepiej odpowiadać mówiąc: "Ronald Reagan" albo "Jefferson".

- Sports and Leisure zajmuje się baseballem, koszykówką, baseballem, golfem, hokejem oraz - uwaga - baseballem. Większość pytań dotyczy wydarzeń SPRZED 1980 roku, wbrew pozorom nie jest to historia.
Najlepiej odpowiadać na pytania słowami: "Ozzy Smith" i "Wayne Gretzky".

- W pytaniach z dziedziny Arts and Entertainment (oznaczonych różowym kolorem - cytując jednego z panów: "...czyli pytania gejowskie":P) próżno szukać odniesień do sztuki "wysokiej", klasycznej. Sztuka, drogie dzieci, to głównie sztuka mięsa. Są pytania o Titanica i o telewizyjne sitcomy z lat 1950-65, a szczególnie o imiona nazwiska dzieci aktorów.
Najlepsza odpowiedź na większość pytań to: "Gilligan's Island" albo kultowe "Gibson", względnie "Laura Dern".

- People and places, czyli po naszemu - geografia. Myliłby się ten, kto myślałby, że będą tam prawdziwie geograficzne pytania. Hitem sezonu było pytanie o to, co widać z Jakiegośtam Amerykańskiego Nieznanego Pagórka (zapewne to samo, co z okrąglaka na ul. Bociana :P), a także "Jakie państwo powstało z dawnych kolonii francuskich w środkowej Afryce" (Odpowiedź to nie Kongo, Zair, itp., ale "Republika Środkowej Afryki", prawda, że porażające?)

- Wildcards - pytania losowe, niekiedy fajne, innym razem bzdurne (kogo obchodzi co w roku 1960 miała w menu jakaś sieć fast foodów), ale czasem dało się wymyślić odpowiedź. CZASEM.

- Science and Nature - z tego działu dostaniemy pytania w rodzaju: co się stało, gdy pewien amerykański leśniczy spalił liścik od małżonki w 1990 r., a także który kraj zamyka do więzienia ludzi, którzy nie pogłaskają upolowanego zwierzaczka i nie dadzą buzi właśnie złowionej rybce.

I co, nie znacie odpowiedzi? ŻAL.PL...

PS. Ale ciasteczka były pyszne :)

7th Sea - tym razem na morzu! (część I)

2009-08-07T23:37:00.011+02:00

Ta sesja zdecydowanie zadaje kłam teorii, że tzw. Krakowska Szkoła Grania w 7th Sea polega m.in. na unikaniu morza (złośliwi dodają, że to dlatego, że MG są za leniwi, żeby nauczyć się reguł bitwy morskiej...). Cud się stał - na tej sesji była bitwa morska! I to jaka! Ale po kolei...

MG: Krakonman (tradycyjnie)
Gracze: Funio (Sven Gutlafsson, Vesten...menven... nn.. jar :P), MidMad (Karen Black, Kapitan), Raven (Gunter Skavlatsson, Drużynna Lebioda), Robert (Eiseńczyk Helmut Kohl, Milczący Twardziel), Sernik (właściwie - magiczny przedmiot: +10 do obłaskawiania Złowrrrogiego MG)

Sesja rozpoczynała się dość opieszale - najpierw niektórzy musieli ciężko pracować i gdy już na sesję dotarli (miałam wizję, że moja postać już dawno leży zabita brutalnie przez MG), okazało się, że koledzy po dżentelmeńsku czekali - robiąc przedsesyjne bydło - a gdy już wszyscy byli w komplecie, postanowiliśmy zabrać się do roboty i...
... tak minęło niepostrzeżenie kolejne 20minut, podczas których zwolennicy Wrestlingu usiłowali bezskutecznie przekonać Funia, jaki to świetny i emocjonujący system. W wolnych chwilach zerkali na ekran laptopa Krakona, gdzie odbywały się rozgrywki Piłkarzyków (zainteresowanych detalami gry odsyłam do Funia).
Krakon w pewnym momencie odszedł w miejsce, w które nawet MG chadza piechotą. Po kilku minutach Robert zerka na ekran i oznajmia, że ktoś komuś strzelił gola. "AHAAAA!", rozległ się tryumfalny krzyk Krakona z czeluści Pieczary Westchnień... To wydarzenie pozostawimy bez komentarza.

Kiedy w końcu zmobilizowaliśmy się do grania, przyszedł czas na rozdawanie dramadajsów. Raven miał jednego, MidMad - jednego, reszta drużyny dzielnie wydała swoje podczas kolejnej sesji, więc tylko westchnęli smutno.
- HA! - cieszy się Krakonek, najbardziej różowy MG po tej stronie Rio Gildio. - A ja mam 18 DD!

Już w pierwszych minutach gry powracamy do status quo z poprzedniej sesji - wszyscy leżą powaleni. Raven (którego postać jest w tym stanie najdłużej) zrezygnowany przegląda jakiś podręcznik walający się akurat po podłodze o tytule "Battlelords". Krakon opisuje, chce deklarować jakieś akcje za NPC...
- Krakon, to poprowadź tu sobie, a my w tym czasie zrobimy sobie postacie do "Battlelordsów". - stwierdza rozbrajająco Funio.
- Heroiczna gra... - wzdycha Krakon, wciąż nie mogący zrozumieć, czemu wszyscy padli pod naporem niezliczonych henchmenów.

Spoglądamy na karty postaci, żeby sobie przypomnieć, co też one w zasadzie potrafią.
- To ja umiem pływać?! - zszokował się Funio nad kartą Svena, kapitana statku zresztą. - Ale ze mnie koks!

Mały przerywnik podczas sesji - Funio i Krakon, znawcy filmów porno z fabułą (podobno są takie!), wymieniają poglądy na temat "Space Nuts"(?) i "Pirates XXX" (???).
- "Space nuts" obejrzałem tylko pierwszą płytkę, bardzo dobry film... ale więcej na raz nie mogłem... - wyznaje skromnie Krakonek.
- Krakon do drugiego CD nie doszedł... zmęczył się...

MG próbuje opanować chaos i przypomnieć graczom, co robią.
- Na morzu gramy!
- Najpierw musimy tam dojechać... - przypomina rzeczowo Robert.

Postać Funia jest lubieżna (czyt. "pies na baby") i lubuje się we wszystkich szczegółach, które pań dotyczą:
- Czy Angelina ma batystową chusteczkę z koronkami? - dopytuje się z błyskiem w oku.
- Jaką? Przełóż to na barbarzyński. - Żąda MG.
- Taką fajną... mizi-mizi. - Wyjaśnia po kobiecemu MidMad. Zadziałało.

MG, próbując rozwikłać niuanse mody vendelskiej i vesteńskiej (jakoby jedni są mniej męscy, bo noszą spódniczki), rzuca do Svena:
- Dobrze, że masz dziś brązowe spodnie...
- Jak zawsze. - stwierdza bezlitośnie Karen.

Drużyna stara się domyślić, kto jest odpowiedzialny za atak na Angelinę (i ich samych), czyżby Vendelowie? A kim w zasadzie jest Sven...?
- Nie, nie jestem jakimś Vendelem! - zapiera się Sven brutalnie, energicznie wymachując rękami, ale po chwili się poprawia i dorzuca wystudiowanym tonem. - Jestem dworzaninem, jak pani zauważyłaś, ę.... ą.... - i kontynuuje swą przydługą i obrzydliwie dworną przemowę, po czym podsumowuje: - No, już skończyłem być kulturalny. TO TE VENDELSKIE SKURWYSYNY TO ZROBIŁY?!

Funiowe (Svenowe?) libido daje znać:
- Jestem lubieżny... dlaczego nie mogę tego sobie teraz poodgrywać?
- Poodgrywaj sobie, a my idziemy do następnej sceny - rewanżuje się bezlitośnie Krakon za "Battlelordsy".

Drużyna wsiadła na statek o przygłupiej i pseudovendelsko-vesteńskiej nazwie "REVENSJ".
- Co to znaczy? - pytają Svena.
- Wyrzyg kaszalota. - odpowiada poważnie Sven.

W pewnej chwili nastąpiła przerwa na przekupienie MG sernikiem, podczas której dyskutowano o tym czy Wikingowie są blond, czy może rudzi i jak to się ma do Vendeli i Vestenów. W pewnej chwili Krakon zerka na Piłkarzyki:
- O, Piotr Jakiśtam strzelił bramkę. 0:1!
- Krakowska Szkoła Grania - rzuca MidMad w zadumie.

Sven i Karen są wściekli, że do misji nie wynajęto ich ukochanych statków.
- Dlaczego nie wynajeli mojego statku... - zastanawia się Karen.
- Albo mojego. - dodaje Sven.
- Mój jest większy!
- A mój ładniejszy!
- A mój bardziej naoliwiony...
- Czy wy na pewno o statkach rozmawiacie? - dopytuje się MG.

Przez całą sesję Raven cierpliwie znosił przytyki do mizerności jego postaci. W pewnym momencie przypomniał sobie nawet jej koncepcję - niestety w dalszym ciagu nie wyjaśniała ona tragicznie niskich najważniejszych statystyk Guntera. Z tego powodu Sven przez całą sesję jęczał, łapiąc się za głowę:
- I on jest Wikingiem... zakała rodu...
W pewnym momencie zapytał nawet:
- Czy twoja matka była Vestenką?
- Kozą! - podpowiada ktoś z graczy.
W trakcie walk Karen szarżuje na wroga z pistoletami, obrażając Vendelów ile wlezie:
- Wy parszywe psy! Wasza matka była kozą! - zastanawia się chwilę, po czym dorzuca - Czyli jesteście braćmi Guntera...

Podczas walki, Gunter nie miał wielu sukcesów i wkrótce został powalony. Od tego czasu służył jako omdlałe przyozdobienie relingu.
- Jakie ty masz statsy?! - denerwuje się Funio.
- 1.... 1.... 4... 1... - zaczyna wymieniać Raven.
Funio przeklina iście po wikińsku, zapominając że jego postać to dworzanin.
- I on jest Wikingiem?!!!

W wolnych chwilach drużyna miło spędzała czas, bratając się z załogą statku. Krakon odgrywa jednego z barczystych NPC i rzuca zachrypłym głosem:
- Graliśmy w kości... a teraz - pijemy!
Za chwilę dodaje niewinnym tonem Mistrza Gry, jak gdyby nigdy nic:
- Kto ma chirurgię?

Gunter, jak łatwo przewidzieć, został ranny. Sven jako medyk ma zająć się obrażeniami.
- Operuj - rzuca MG.
- WWW. OPERA.COM.
- Wyszło?

Przy okazji została odkryta największa tajemnica Seji'ego:
- Dlaczego Seji lubi Operę?
- Bo dają mu ładne podkoszulki z dużym dekoltem eksponującym biust.
- E, nie. To dlatego, że go tam lubią.
- Jak byście mieli 10 klientów, to też byście każdego tak miło traktowali, jak Opera Seji'ego.

Kwiatków było tym razem dość sporo, więc żeby nie nadwyrężać klawiatury, tyle na dziś. Kolejna porcja - TUTAJ! :)

Smaczne kąski dla wampirów

2009-07-24T10:23:00.006+02:00

Kompilacja śmiesznych (i strasznych) tekstów z różnych sesji - zasłyszane, zapamiętane, z sieci wygrzebane. Ostrzegam, że niektóre teksty datują się na Głębokie Lata '90, więc przygotujcie się na niewysłowione cierrrpienie... ;)

MG opisuje postać NPC:
- Taki typowy Żyd. Pejsy, broda, jarmułka, Koran pod pachą...

Dyskusje z Malkavianem:
- Nie róbcie ze mnie wariata! - rzecze Malkavian. Po jakimś czasie zaczął zastanawiać się nad problemami egzystencjanymi:
- Gdzie według ciebie jest miejsce wampira?
- Tam gdzie stoi. - rzecze ze stoickim spokojem 3miś.

Z sesji Vampire: The Dark Ages:
Pewien gracz wygrał w kości od wieśniaka cały jego dobytek, łącznie z kołkami od płotu, które niósł uradowany po udanej grze.
- Po ile te kołki? - pyta drugi gracz.
- Jak dla ciebie to za darmo. Tylko nie bierz sobie tego za bardzo do serca...

Sprzed lat - w czasach, gdy graczom było wolno (prawie) wszystko:
Po nocnej akcji. Jeden z graczy (człowiek) jest wielce zmieszany zdarzeniami , które były jego udziałem.
- Tak? To rzucam mikrofalówkę w jego głowę i sprawdzam czy się zrasta!

Gracz po przejściach (to już kilka sesji) przygląda się przez ramię karcie innego gracza (pierwsza sesja) i dodaje z rozbawieniem:
- Mienie? Kontakty? Sprzymierzeńcy? Ech, naiwny...

Pewne wydarzenia zasiały wśród graczy wielką nieufność względem siebie nawzajem. Dało się to zauważyć, gdy doszło do prezentacji graczy:
- Smith - przedstawia się jeden.
- Brown - odpowiada drugi z niewzruszonym wyrazem twarzy.

Niektórzy gracze na sesjach wykazują wielki entuzjazm z powodu posiadania postaci wampirzej o niezwykłych umiejętnościach:
- To ja wychodzę na parkiet i tańczę dopóki nie zmęczę się
i nie spocę. - wykazał się pomysłowością jeden z graczy.

Oto, co się dzieje, gdy MG próbuje wprowadzić zbyt przerażający nastrój...
Było to późno w nocy. Około 3:00 nad ranem, gracze lekko śpiący. MG prowadzi z wielkim zaangażowaniem, zadowolony, że udało mu się zbudować nastrój grozy, gracze lekko wystraszeni... Dla spotęgowania emocji MG opisuje rytuał i wypowiada czar - przypadkowe słowa po łacinie mające udawać jakas starożytną inkantację. Nagle jeden z graczy pyta:
- Co to jest? przepis na sernik z rodzynkami?
I to był już koniec sesji ;)

Kolejna sesja z czasów, gdy graczy frapował każdy aspekt wampirzego życia:
Jeden z graczy(nowy w RPG), śpiąc w trumnie, z jakiegoś powodu się przebudził. MG zaczyna opis:
- Otwierasz wieko trumny w pokoju, widzisz w szparach między deskami okiennic delikatne promienie słońca...
Nowy gracz wykrzykuje na to z entuzjazmem:
- Otwieram okno, żeby sprawdzić!!!
- Co Ty robisz, Łysy Cię zabije! - ostrzegają go inni ("Łysy" w slangu tamtejszych wampirów oznaczał słońce).
- Jak to!? - nowy gracz nie posiada się ze zdziwienia - To łysi goście nie lubią wampirów...!?

Wampir: Mroczne Wieki. Fabuła kręciła się wokół krwawych łowów na niejakiego Ravenosa - Brujaha, w Paryżu, w XII w. Graczy była trójka. MG opisuje uroki miasta po zmroku:
- Stoicie przed wielką katedrą. Ty, Tremere, podziwiasz jej kształt, zachwycasz się witrażami i architekturą...
- Eee tam! - przerywa opis Tremere.
- Co? - pyta się zaskoczony MG.
- Eee tam... idę do muzeum. - wyjaśnia cierpliwie Tremere.
- Jakiego K**** muzeum?!!! - poddenerwował się lekko MG.
- Nie wiem. - Tremere namyśla się. - Myślisz, że Luwr jeszcze otwarty?

MG opisuje poczynania gracza podczas tej samej sesji:
- Wpadasz do karczmy, wszystko zdaje się być normalne, prócz zakapturzonej, podejrzanej postaci w kącie. Wiesz, że to Wampir.
- Rzucam w niego sztyletem. - entuzjazmuje się gracz.
- Rzuć 4k10. Trudność 7.
- 10! 5! 8! 9! Dostał! Mamy go! - gracz w euforii, myśląc, że dorwali uciekiniera.
- Ale ty nawet nie wiesz kto to jest... - wyjaśnia skonsternowany MG.
- No i? - inteligentnie dopytuje się gracz.
- Nie możesz tak po prostu mordować ludzi... ani wampirów. Ogłoszą na ciebie krwawe łowy... - wyjaśnia cierpliwie załamany MG.
- Och... To... Próbuję trafić go rękojeścią! - błyska inteligencją gracz, nie tracąc rezonu.

Gracze wpadają do rzekomej kryjówki poszukiwanego. MG opisuje:
- Widzicie otwartą trumnę, a obok niej ponętną Brujahkę. Ravenosa nigdzie nie widać.
- Ch** z tym! Bierzemy, co jest! - wykrzykuje ten sam gracz.

Finałowa walka - Gracze stają naprzeciw Ravenosa i wszystkich wzięło na cytowanie klasyki filmowej:
- Celuję z łuku w jego głowę. "Hasta la vista, Baby." - mówi jeden gracz.
- Rzucam w niego sztyletem, wyciągam nastepny i biegnę w jego stronę. "Die, Motherfucker!!!" - dorzuca drugi.
-Macham efektownie mieczem i wolno ruszam w jego stronę. - opisuje trzeci. Wszyscy patrzą na niego z wyczekiwaniem na kolejny cytat.
- Nic nie mówisz? - pyta się MG.
- Eee... POWER RANGERS!

Inna sesja - Wampir przechadza się po lesie. Nagle na drogę wyskakuje wilkołak w formie crinos, warcząc groźnie i demonstrując kły oraz pazury. Zdezorientowany wampir próbuje nawiązać nić porozumienia:
- Eee... jak się nazywasz?

I na koniec - Famous Last Words:
"Jesteś pewien, że dobrze zasłoniłeś okno?"
"Ha, ha! Zatemperowany ołówek nic mi nie zrobi!"
"Ojej, to już jest widno?"

7th Sea - Przygoda na morzu, do którego nawet nie dotarliśmy...

2009-05-31T23:01:00.006+02:00

MG: Krakonman (tradycyjnie)
Gracze: Elma (Isabella Conchita Wielu Imion de Rodriguez), Funio (Sven Gutlafsson), MidMad (Karen Black, Kapitan), Raven (Gunter Skavlatsson), Robert (Eiseńczyk o wiele mówiącym imieniu Helmut Kohl)

Na wstępie należy odnotować, że sesja odbyła się zaledwie 1,5 roku po poprzedniej. A jednak cuda się zdarzają;)
Miała też miejsce mała rewolucja w drużynie - Elma tym razem definitywnie zgubiła kartę postaci i zmuszona była stworzyć sobie nową postać - Kastylijkę. Raven niestety swojej starej postaci nie zdążył "zgubić", więc musiał grać chuchrowatym Vendelem z Krzepą 1, przynosząc wstyd Svenowi:
- Nawet, jak dostaniesz wazonem, to od razu padniesz nieprzytomny. - były to, w pewnym sensie, prorocze słowa.

Tworzenie postaci Roberta i Elmy (Krakonman: "Macie 30 minut.") trwało jedynie 3 godziny (włączając w to losowo generowane stada bydła). Jesteśmy szybcy. Znudzony Krakon przechadza się po sali i znienacka atakuje MidMad:
- Pokaż mi swoją historię postaci. Minimum 10 stron A4. - wypalił z grobową miną. Aż sekundę trzeba było czekać na salwę śmiechu ze strony wszystkich graczy. Taaak, to się nazywa Krakowska Szkoła Grania...

Zamyślona Elma stara się wymyślić narodowość swojej postaci:
- Czy oni prowadzą wojnę z Kastylijczykami?
- Tak. - odpowiada Krakon.
- To ja sobie zrobię tą, no...
- LA WAGA - podpowiada MG, po czym precyzuje - Las Vagas, nie mylić z Las Vaginas.

Elma rozmyśla dalej:
- Ja chcę być członkiem Tajnego Stowarzyszenia...
- Bądź. - Zgadza się Krakon miłosiernie. Elma zastanawia się nad przynależnością.
- Córy Koryntu? - podpowiada Funio z (jak zawsze) niewinną minką.

Raven zerka na swoją kartę:
- Jestem dowcipny.
- Nie jesteś dowcipny, masz tylko duży Dowcip - wyjaśnia Funio cierpliwie - a to oznacza, że ludzie się śmieją, jak cię widzą.
- Ale mam też dużą Gibkość, a to oznacza, że udaje mi się uskakiwać przed nadlatującymi zgniłymi pomidorami!

MG usiłuje rozpocząć sesję. Niestety gracze ciągle gadają i robią bydło. W tym pierwszym przoduje Elma.
- Vodacce, piękny, słoneczny dzień... - rozpoczyna MG. Elma ciągle mówi i poprawia coś na nowo stworzonej karcie postaci.
- Elma, nie żyjesz. - stwierdza MG niemiłosiernie. Po kilku minutach spogląda na MidMad:
- Ty też.
- To już jest nas dwie! - cieszy się Elma.
- Nie, Elma, ja żartowałem. Żyłaś. Ale teraz już nie żyjesz.

Jakiś czas później Krakon znowu zwraca się do Elmy:
- Przypominam ci, że już raz dziś zginęłaś...

Elma wyciąga swój tajny terminarz:
- Ma ktoś długopis? Chcę sobie zanotować coś ważnego w notesie...
- "Zrobić KUPĘ!" - odgaduje radośnie po Orkowemu Krakonek.
- O, Jezu... - Funio łapie się za głowę. - Zapomniałem, jak to jest grać w 7th Sea z wami...

Kastylijska postać Elmy, jak zwyczaj każe, ma imię na każdy dzień tygodnia. Postacie dokonują prezentacji:
- A ja nazywam się... - zaczyna Elma.
- Trzy dni później... - kontynuuje MG.

Funio odgaduje tajną tożsamość Kastylijki:
- W dzień nosisz piękną kloszową suknię, wachlarz, kastaniety...
- A w nocy przebiera się w sombrero, poncho...
- ...bikini...
- I ma gitarę! - dopowiadają pozostali gracze.

MG opisuje akcje NPC o imieniu Angelina (zwanej przez graczy dziwnym trafem "Angelina Brad Pitt Jolie"):
- Angelina wchodzi...
- W kogo? - docieka Funio.

Drużyna wpada w zasadzkę - atakuje nas wiele sześciopaków zadziwiająco silnych najemników niewiadomej proweniencji. Kapitan Karen Black przejmuje Inicjatywę (rzuty: 1, 1, 3):
- W imieniu Jej Królewskiej Mości - GIŃCIE! - po czym strzela z dwóch pistoletów.
- Czy myślisz, że oni rozumieją po Avalońsku? - pyta się Sven.
- Muszą. Wszyscy rozumieją. - odpowiada Karen z avalońską pewnością siebie, niepomna na lingwistyczne problemy podczas ussuryjskich wojaży.

MG opisuje:
- Strzela do ciebie sześciopak brutów, którzy w poprzedniej rundzie robili "HAHAHA" na obu akcjach.
- Mieli pewnie dużo Dowcipu...

Sytuacja robi się poważniejsza:
- Karoca, w której siedzi Angelina, nie ma już drzwi.
- Niemożliwe, chyba żeby się w sześciu na nich powiesili! - Protestuje Funio wzburzony nadzwyczajną siłą sześciopaku nadzwyczaj wypasionych brutów.
- No tak, oni wszystko robią w sześciu, atakują w sześciu... - tłumaczy cierpliwie MG.
- Sikają też?

MG opisuje atak Svena:
- Zamachnął się, aż mu spódniczka zawiała...
- Dziś noszę spodnie. - poprawia Funio, obznajomiony właśnie z najnowszymi prawidłami mody vendelskiej.
- Czerwone, czy brązowe?
- Wszystko jedno, aktualny kolor jest ten sam. - stwierdza MidMad.

Elma grzechocze pudełkiem pełnym K6.
- Te kostki brzęczą, jak moje bransolety!
- To co ty masz tam w ogóle w łapie? - pyta się dociekliwie Funio - Wachlarz, rapier, kostki...
- Suszarka do włosów... - dorzuca MidMad.
- ... dildo... - kontynuuje zamyślony Funio, przypominając sobie rzekomą przynależność Conchity do pewnego Stowarzyszenia...

Pod koniec sesji wywiązała się walka, podczas której pod naporem atakujących (i w wyniku obrzydliwie słabych rzutów) padli czterej gracze. Ostała się tylko postać Elmy, Angelina - NPC, którą gracze mieli ochraniać, oraz... złowrogo chichoczący MG.
Przez jakieś 30 minut czwórka graczy miło spędzała czas - najproduktywniejszy był Raven - grał w pchełki dramadajsowym żetonem i doszedł do wielkiej wprawy ;)
W końcu ktoś filozoficznie stwierdził, widząc magiczne wyczyny Wiedźmy Angeliny:
- Okazuje się, że to Angelina się nami zajmuje, a nie na odwrót.
- My jesteśmy jak sześciopak brutów. - dorzuca Raven.
- Taaa, bez jednego... - odpowiada Funio i wzdycha.

Ogólnie sesja przyniosła nadspodziewany sukces - jesteśmy w drugiej stronie scenariusza (który liczy sobie, *fanfary*, 6 stron!).

Fantastyczny BarbaŻyńca!

2009-02-22T10:05:00.001+01:00

Wygrzebane z sieci wspomnienia Superbojownika...

Sesja jakiegoś systemu fantasy, nasza dzielna grupa przejmuje władzę nad gildią kupców w jakimś mieście, zastraszając, szantażując, przekupując i likwidując jej prominentnych członków. Zwróciliśmy jednak uwagę straży, więc jedynym nie poszukiwanym "bohaterem" został nasz barbarzyńca. Tenże barbarzyńca miał na wyposażeniu:
1.Skórzane buty i krótkie gacie
2.Hełm z rogami
3.Miecz dwuręczny
4.Olejek do smarowania klaty.

Ja, jako taktyk tłumaczę mu, jak ma dokonać rozpoznania wieży wrogiego maga:
-Słuchaj, żaden z nas nie może za dnia tam pójść, więc pójdziesz ty.
-I za...ę maga.
-Wątpię, masz się rozejrzeć, popatrzyć na straże.
-I zabić?
-Nie będziesz miał szansy. Masz tylko się rozejrzeć. Powiedz, że przychodzisz jako klient. Tylko ostrożnie lebiego!
-Yhy.
Mistrz Gry nie przysłuchiwał się tej naradzie, a szkoda. Potuptał nasz barbarian pod więżę, zapukał, otworzył mu staruszek w szlafmycy.
-Mag Ebenezezum?
-Tak, to ja, słucham.
Sięgnięcie po miecz, ciach!

Różnorodna drużyna part deux, czyli Hydraulik, Cygan i Zakonnica ratują świat.

2008-06-06T23:43:00.002+02:00

MG: Krakonman
Gracze: Robert (Henio Adamski, hydraulik, Wirtualny Adept), Ianca (Roman Górniak, dworcowy Król Cygański, Opustoszały), MidMad (siostra Franciszka, Betanka, Niebiańska Chórzystka)
Ciąg dalszy poprzedniej sesji.

Krakonman na początku sesji wertuje podręcznik w poszukiwaniu pewnej tabeli:
- Każdy porządny podręcznik...
- On nie jest porzadny! - poprawia Robert.
- No więc... każdy podręcznik...
Disclaimer: a ja nadal uważam, że podręcznik jest dobry, pozostaje kwestia tłumaczenia...

Krakonman z Robertem przypominają szczegóły końca poprzedniej sesji.
- A, tego już nie pamiętam - przyznaje MidMad.
- Bo spałaś wtedy!
- Byłam obecna fizycznie, może nie duchowo...
- Byłaś już nie w Umbrze, ale w Rękawicy - wyjaśnia fachowo Ianca.

Postacie idą przez miasto. W pewnym momencie przechodzień potrąca zakonnicę.
- O, przepraszam siostrę!
- Nic nie szkodzi syneczku... - odpowiada dobrotliwie siostra Franciszka.
- Będziesz sie smażył w piekle! - dorzuca Krakonman głosem zakonnicy (dla podniesienia dramaturgii sceny, zapewne).

Cygan znika w pewnym momencie.
- Może on nie jest Cyganem, tylko jest z Etiopii?
- Nie no, z Etiopii już jednego mieliśmy... - wspominamy Joe Beniovsky'ego z nostalgią.

Ktoś wpada na Cygana:
- No to teraz sobie rzuć i sprawdź co okradłeś - objaśnia Krakonman.
- Automatyczny sukces?! - pyta Ianca.
Disclaimer mg: mg nie jest rasistą i wcale nie uważa ze cyganie to złodzieje...
- Szczególnie jak mieszka w hucie, co? (c) Robert.

Zaciekawiona MidMad słyszy dziwne odgłosy za oknem:
- Co to... jakieś huki i fajerwerki dzisiaj w mieście coś się dzieje?
- To paradoks! - wyjaśnia Krakonman tuż po wręczeniu Romanowi punktów Paradoksu.
- A, to spoko, bo już się martwiłam, że mecz...

W machinie, którą otrzymali gracze, zaczyna obracać sie wskazówka oznaczająca Entropię.
- A co to robi? Aha, to to od czego się buty rozlatują?
- I siostrze Franciszce zęby wypadają...
- Żeby tylko jej włosy wszystkie nie wypadły!
W tym momencie Siostra Franciszka nerwowo poprawia czepiec...

Postacie weszły do Sanktuarium:
- U nas w klasztorze na Kazimierzu mieliśmy podobne... - zaczyna siostra Franciszka.
- Na Kazimierzu?! - pozostali gracze wybuchają śmiechem.
- W Kazimierzu Dolnym, znaczy się!

- Masz brudne ręce! - stwierdza MG do jednego z graczy.
- Roman, pożyczysz chusteczki? - pada pytanie do Cygana znanego z osobliwego traktowania własnej chusteczki.
- No i co tam... - pyta Robert - rzucasz na zakazenie?

Gracze rozglądają się po pomieszczeniu.
- Patrzę na sufit.
- Tam tylko Głódź ścieka... - wspominamy changelinga z poprzedniej sesji.
- Rozglądam sie po pomieszczeniu szukając potworów.
- Nie ma potworów.. to znaczy, poza Cyganem... - wyjaśnia MG.

- Pan Górniak wysmarkał resztki zakrzepłej krwi z nosa. - mówi MG.
- A swojej przynajmniej?
- E, detale...

- Siostra Franciszka figluje z zakonnicami - opisuje Krakonman. Wszyscy radośnie chichoczą.
- O przepraszam, wielbi Boga...
- Żarliwie! - chichocze siostra.

Roman planuje przedrzeć się przez miasto:
- Biorę ze sobą k10 cyganek *turlu turlu*... wyszło mi, ze 6.

MG informuje, że Biskup kazał napisać list do betanek na zaliczenie swoim studentom:
- Kogo będą zaliczać?
- Betanki!
- A... - zadumała się siostra Franciszka, Betanka - to już wiem, dlaczego będzie ten rozłam.

Sesja dobiega końca:
- Skoro zebraliscie sie razem w jednym miejscu... - zaczyna MG.
- Dasz expa?! - pytaja zniecierpliwieni gracze.

Kilka chwil później:
- I tyle mieliśmy zrobić? - pytają zaskoczeni gracze.
- No... - zaczyna MG.
- Pedeki!? :D

Co się dzieje, gdy MG chce różnorodnej drużyny...

2008-05-23T00:40:00.002+02:00

MG: Krakonman
Gracze: Robert (Henio Adamski, hydraulik, Wirtualny Adept), Jaxa (Joe Beniovsky, student z Madagaskaru, Kultysta Ekstazy), Ianca (Roman Górniak, dworcowy Król Cygański, Opustoszały), Tomek (Tadeusz Janczyk, poseł z ZChN, Hermetyk), MidMad (siostra Franciszka, Betanka, Niebiańska Chórzystka)
Kolejna z sesji via Skype.

Pierwszy kwiatek pojawił się, gdy coponiektóre graczki wymyślały swoje postacie. Ianca zaczęła zastanawiać się nad graniem Cyganem i jego Tradycją:
- W sumie "My Cyganie, co pędzimy z wiatrem"... to mogą być nawet Mówcy Marzeń
albo Verbena.
- I to, i to pasuje.
- Ojej i mogę pędzić z wiatrem!!! NAPRAWDĘ pedzic :PPPPPPP
- Tak, 5 kropek na korespondencji?:)
- :D Oj, chyba będę tym Cyganem! Zajawiłam się :D Cygańska rota: "Ore, ore szabadaba da amore!"
- Focusy - zadrutowane garnki i patelnie ;) A, i porywanie dzieci się da wyjaśnić ;)
- LOL czy to już może iść na kwiatki z sesji ? :DD

Luźne uwagi MG przed sesją:
- Hmmm... zakonnica-renegat, król cyganów i hydraulik... zajebista drożyna.
- Narzekałeś jak wszyscy solosami byli, to teraz masz. - oświeca go MidMad.

- Już mam plik pod kwiatki gotowy nawet - autorka niniejszego blogasQa melduje gotowość do sesji.
- Jakie kwiatki? Dzisiaj nie będzie kwiatków! - oznajmia MG, co zostaje skwitowane salwą śmiechu wśród pozostałych graczy.

Tradycyjnie, część graczy wymyśla swoje imiona na początku sesji:
- Nazwij się Gabriel Janowski - proponują politykowi-hermetykowi.
- Nie, bo jemu dosypują paradoks do jedzenia!

I kolejna postać:
- Będę czarnym studentem z Madagaskaru i nazwę sie Joe Beniovsky, będę potomkiem Maurycego Beniowskiego - uświadamia wszystkich Jaxa.
- O, dawno nie było murzynów na sesji... - rzuca ktoś nostalgicznie, wspominając niesławnego Cyberpunka.
- I twój ojciec jest rektorem?
- Ja jestem rektorem...
- KUL-u?

Obiecaliśmy sobie kilka rzeczy, m.in. koniec z podłym rasizmem u postaci:
- To będzie poważna sesja... - zaczyna jak zwykle wiadomo_kto.
- To WoD! będzie mrok!
- Co najmniej jeden, student z Madagaskaru. - dorzuca ktoś półgłosem.

Na sam początek sesji - skoro nie ma rasizmu, niech będzie krakowski patriotyzm lokalny:
- Jedziecie tramwajem...
- W Warszawie?! tam są tramwaje?!
- Pojazdy napędzane energią...
- ... mięśni pasażerów, pedałami.

Joe Beniovsky zna zasady survivalu w Warszawie:
- Wyglądam przez okno i patrze czy nie ma kibiców Legii, jak nie ma, to wychodzę z tramwaju...

Krakon opisuje, jakich to towarzyszy postacie mają w tramwaju:
- Wyczuwasz 4 przebudzonych...
- ...i 6 wilkolakow, 2 mumie... - dorzuca Robert.
- Czy w tym tramwaju nie ma nikogo normalnego?!
- A kierowca to wampir i najbardziej lubi nocne linie. - dorzuca bezlitośnie MG.

Joe Beniovsky mówi o swej narodowości:
- Polak afrykańskiego pochodzenia!
- A w reprezentacji gra?

Rozmowa przy flaszce, hydraulik mówi do polityka:
- Ja waszemu AWS nie wróżę dobrej przyszłości. - a rzecz dzieje się w roku 2000.

Gracze (niektórzy) degustują alkohol:
- Czarny, a powiedz "żołądkowa gorzka"... - rzuca jeden z NPC, w tej roli wcale-nie-rasistowski-Krakon.
- Śpieldalaj - oznajmia z rozbrajającą prostotą Joe.

Joe przygląda się przez chwilę, jak Cygan nagabuje namolnie siostrę Franciszkę:
- Jebane ciarnuchy - rzuca z niesmakiem do zakonnicy pod jego adresem.

Poseł po wypiciu większej ilości trunków wyskokowych:
- Jak się napiję, to mam zawsze takie głupie pomysły, tak jak wtedy jak zgłosiłem tą poprawkę...
- W sprawie zmniejszenia akcyzy na alkohol? - dopytuje się jakiś NPC (Krakon).

Okazuje się, że Warszawa nie jest zwykłym miastem...
- Kurde, kto w tym mieście nie jest magiem?!
- Motorniczy... on jest wampirem...
- i Bp Glemp, on jest wilkołakiem!
- A Głódź? - dopytuje się Cygan.
- To Nephandi!
- Nie, on jest changelingiem...

Cygan wyjmuje mocno zużytą chusteczkę, w którą wcześniej zawinął fragmenty dziwnej substancji. Chusteczka jest naprawdę bardzo intensywnie używana.
- O, przepraszam, nie z tej strony... - spostrzega się poniewczasie, gdy pozostałe postacie patrzą z odrazą.

Okazuje się, że w sprawę mógł być zamieszany changeling:
- Changeling to byl ten co wypływał spod tramwaju i krystalizował?
- Nie, to był Głódź...

Postacie napotykają na swej drodze tajemniczo brzmiące zdanie "Nil inultum remanebit". Okazuje się, że to fragment "Dies Irae", które MG nakazuje odczytać niemal w całości. Siostra Franciszka dłuuuugo czyta, wszyscy strasznie ziewają. Gdy nareszcie kończy, oprócz westchnień ulgi słychać głos Janki:
- No... to jeszcze raz!

Zagubieni gracze nie mają pomysłu na działanie:
- Co teraz robimy?
- Zróbmy rachunek sumienia.
- Wyciągam liczydło, żeby wyliczyć... - zaczyna leciwa siostra Franciszka.
- Ile będzie kosztował odpust? - zaczyna Krakon.
- Aj waj! - raduje się zakonnica.
- Ależ siostro...!

Entropia zaczyna szaleć na całego. MG się cieszy:
- Macie coś elektronicznego ze sobą? - pyta graczy. Po chwili słychać dźwięk turlania kości.
- Mehehe... - rechocze złowieszczo MG - Już nie macie.

Cyberpunk, czyli najbardziej rasistowska sesja na świecie

2008-05-11T01:49:00.001+02:00

MG: Krakonman
Gracze: Lili (Abigail Smith), Król (Richard Nixon), Robert (Sven Hendriksson - murzyn), Szept (Mark Twain), MidMad (Amy Stern - zambozi)
Oprócz wspomnianych wyżej dwóch graczy, pozostali są biali. Tak, to miało ogromne znaczenie dla fabuły i bydła ;) Za niewybaczalny rasizm białasów z góry przepraszamy ;)
Kolejna z sesji via Skype.

Zaczęło się od manifestacji przynależności rasowej:
- Kim jesteś i jak się nazywasz?
- Jestem murzynem!
- Zapisz, że to murzaj, mniejsza o nazwisko, i tak zginie pierwszy. - stwierdził Szept.
- Ale ja jestem murzynem-aryjczykiem, dbam o czystość rasy, będę sie wybielał!

MidMad objaśnia sekret wymyślania najlepszych imion dla postaci:
- Najlepszy jest losowy generator imion, a przede wszystkim nazwiska z listy płac losowego podręcznika RPG.
- I twoja postać nazywa się teraz Gary Gygax? - pyta Szept.

Również Król miał problemy z wymyśleniem dobrze brzmiącego imienia i nazwiska dla postaci:
- No, to jak się w końcu nazywasz? - pyta zniecierpliwiony Krakon. - Może Richard Nixon?
- Eee...
- Jak szybko nie wymyślisz jakiegoś nazwiska to będziesz musiał się nazywać Harry Potter!

- A ty, jak się nazywasz? - Krakonek pyta Roberta.
- Sven Hendriksson... a mogłem się nazwać Sven Hanavald!
- Murzyn? Hendriksson?
- A, bo skandynawskie murzyny tak mają, prawdziwy szwed, biały blondyn! - rzuca Krakon.

- Sven, skąd masz tyle kasy? - dopytuje się ciekawski Mark Twain.
- Przysłali mi z Ku Klux Klanu - wyjaśnia ze stoickim spokojem Sven.
- Szwedzki KKK musi wspierać swoich czarnych, tak mało ich maja w Szwecji... - zadumał sie Mark.

Drużyna siedzi w karczmie... wróć, w jakiejś cyber-dyskotece i ostro imprezuje, korzystając przy tym z różnorakich używek.
- Sprawdźcie sobie odporność na narkotyki i alkohol - mówi Krakonman.
- Mark i Abigail, zjeżdżacie pod stół - stwierdza MG, bo oboje okazują się mieć słabą głowę.
- Wyciągam broń i szukam kogoś odpowiedzialnego za to zdarzenie!
- To Mistrz Gry!
- Albo Zakłady Spirytusowe!

Ktoś wrabia graczy - głównie Svena - w przynależność do bojówki komunistycznej:
- Sven, czy należysz do Armii Czerwonego Sztandaru? Jesteś komunistą?
- I aryjczykiem?
- Niee, mam alibi... jestem murzynem - wyjaśnia Sven ze stoickim spokojem.

Nie obyło się bez przechwałek pt. "kto ma większ... więcej fajnych kostek":
- Mam k30 zieloną! - Krakon.
- A ja granatową! - Szept.
- A ja sobie kupię 14tkę i 16tkę!
- Pedofil! Po co ci?
- Żeby je rzucać! - uświadomił nas Krakon.

Krakonman jak zwykle wygłosił kilkukrotnie swój "firmowy" tekst, ku uciesze zgromadzonych:
- To jest poważna sesja!

Do "meliny" wpada policja. Postacie wpadają w popłoch:
- Chowam sie w pokoju!
- Wyskakuję za okno! - deklaruje bohatersko Richard Nixon.
- A ja do kuchni - woła Mark.
- Schowaj sie w szafce z mąką! - podpowiada Amy.
- To murzyn niech się tam schowa! - odkrzykuje Mark.

- Rzuć sobie na spostrzegawczość - nakazuje MG. Szept turla kośćmi.
- Chyba chuja widzę... - stwierdza lakonicznie Mark.
- Dokładnie!
- Czarnego!
- To murzyna!
- Ale ja mam pancerz! - protestuje Sven.
- Jest za duży jak to u murzynów, wystaje ci z niego widocznie. - wyjaśnia Mark.

- Idziemy do domu Amy - rzuca któraś z postaci.
- A może do burdelu?
- Ona tam pracuje?
- Kobieta pracująca, żadnej pracy sie nie boi!

- Ty czarnuchu! - woła funkcjonariusz policji do Svena.
- Policja jest rasistowska! Ja nie jestem czarny, jestem brązowy! - żali się czarnuch.

Postacie są niepewne, czy Sven faktycznie jest niewinny:
- Kto by wierzył czarnuchowi?
- Nie bądźcie rasistami! - stwierdził Krakon, jak by sam od początku sesji nie rzucał żadnych tekstów ;)

Sven ma dość rasistowskich przytyków:
- Kupię sobie implant do zmiany koloru skory!

- Arasaki sprzedali panu rakiety! - tłumaczy Svenowi policjant.
- ...do tenisa. - dorzuca szeptem scenicznym Szept, nomen omen;)

- Macie jakieś pomysły? Co teraz robicie? - pyta MG.
- No, skoro jesteśmy w burdelu...

- Jak wygląda twoja znajomość półświatka? - pyta Krakon.
- Nie wygląda.
- Świadka... Jehowy?
- Znajomość półświatka Jehowy... nowa cecha, specjalizacja 'Żywot Briana' - dorzuca Szept.

W TV pojawiają się informacje, że Abigail i Mark są poszukiwani, a nagroda za złapanie każdego z nich to 1000 e$.
- Tak nas nisko cenią? niżej niż murzyna?! - oburza się Abigail.
- Jak nawzajem na siebie doniesiemy, to zgarniemy 2k! - kalkuluje Mark.

- Kogo tam trzymacie w celi obok?! - dopytuje się złapana przez policję Amy. - I czemu go tak biliście?!
- Bo jest czarny - wyjaśnia krótko stróż prawa.

Sven jest pobity przez policję.
- Sven, te sine sińce na twym ciele są w ogóle niewidoczne! - przygląda się mu Mark.

Pobity Sven siedzi w wiezieniu, Amy go cuci, kładąc mokrą chusteczkę na jego poobijanej twarzy.
- Sven czujesz coś mokrego na twarzy, budzisz się. - opisuje MG.
- Buee, znowu jestem w burdelu?! - mamrocze na wpół przytomny Sven, wyjawiając swoje bogate doświadczenia niczego nie spodziewającym się towarzyszom.

Sven-Myśliciel:
- Jedyne, co dobrego może z tego wyjść to zrobienie tej laski. - Wbrew pozorom chodziło o spotkanie się z NPC, byłą laską Svena.

Mark dzwoni do Svena:
- Halo?
- Za halo to w dupę walą!
- Ciekawe, ze słyszę to z ust murzyna... - podsumowuje Mark.

Sven-Myśliciel, part deux:
- Ah, zastanawiałem sie nad swoim życiem...
- I co, doszedłeś do wniosku ze widzisz je w zbyt czarnych barwach?

Wypuszczona z więzienia Amy oburza się:
- Wiecie, chcieli żebym wydala Svena za 1500 e$! to trochę mało, nie?
- Nie wiem, po ile teraz czarni na targu stoją... - zamyślił się Mark.

Postacie debatują nad faktyczną winą Svena:
- On jest za bardzo podejrzany, żeby być winnym!
- On jest już podejrzany z samego faktu, że jest czarny!

Sven-Już-Nie-Myśliciel:
- Wy myślcie, a ja jako murzyn idę wyłudzić zasiłek... na jakieś fałszywe dokumenty!

- Trzeba poszukać w necie co wiadomo o Armii Czerwonej...go Sztandaru.
- Kto ma najwięcej na szukanie w google? - wszyscy zaglądają w karty postaci.

Mark mówi Svenowi, by przyszedł do reszty drużyny:
- Jesteśmy w cafe internet, ale nie wiem czy tu wpuszczają czarnych.

Kilka chwil po kłótliwej wymianie SMS Marka ze Svenem (wiekopomne teksty to m.in. "PS. Jesteś swoim własnym wujkiem!"):
- masz mi coś do powiedzenia? - pyta Mark.
- Tak, jestem twoim ojcem. - odpowiada Sven.
- Mów mi wuju, Luke?

Krakon zastanawia się, co wywołało tak skandaliczną falę rasizmu u postaci:
- Dlaczego zawsze tak jest na sesji, jak jest murzyn w drużynie?
- Bo ty jesteś MG! - uświadamia go ktos.

Sven mówi pozostałym o informatorze, który może im pomóc:
- ten gość nazywa się Morgan Freeman i jest murzynem!
- dla odmiany!
- jakiś twój znajomy? - rzuca Mark.
- tak, twój wuj! - odpowiada Sven.
- mieszka w Chinatown.
- to stary Chińczyk...
- przecież on podobno jest murzynem?
- tak a ja przecież jestem Szwedem! - wyjaśnia Sven.
- Adoptowanym przez dwóch pedałów!

Jakiś czas później:
- Mamy biznes do ciebie... - zaczyna Amy zwracając się do Morgana Freemana.
- Chcemy ci sprzedać murzyna. - wyjaśnia bez ogródek Mark.

Sven mówi o Morganie:
- Znam go od małego...
- Nie interesuje mnie od strony których organów się znacie! - ripostuje Mark.

Dochodzi godzina 2:00 w nocy, gracze przysypiają:
- ile jeszcze będziemy grac?
- Ja nie wiem, mi sie już scenariusz skończył - stwierdza z rozbrajającą szczerością Krakonman. - od momentu jak Amy aresztowano, ja improwizuję! - Dla wyjaśnienia: Amy aresztowano po kilkunastu minutach sesji.
- To dlatego jest takie bydło!

Gracze wydają się być zagubieni:
- Jaki był cel tego scenariusza?
- Dokopać murzynowi!
Wszyscy się śmieją przez dobre 10min czasu antenowego.
- Midi, ty się śmiej, a sama nie jesteś biała!
- Jestem czarna tylko w połowie!

Na zakończenie - głęboka puenta:
- Okazuje się, że wszystko było sfałszowane... - zaczyna MG.
- Ale murzyn i tak jest winny!

To naprawdę była najbardziej rasistowska sesja na świecie ;)

Sceny z życia postaci...

2008-03-21T12:10:00.000+01:00

Wygrzebane z sieci - autorstwa Alexa...

SCENA I
Gracze zostali napadnięci i obrobieni przez bandytów. Po fakcie pobiegli do
straży miejskiej.
Gracze: Panie władzo! Panie władzo!
Straż: Co jest?
Gracze: Zostaliśmy napadnięci przez terrorystów!

SCENA II
Gracz dobija się w środku nocy do drzwi przydrożnej kaplicy Sigmara:
Gracz: Otwórzcie, czcigodny kapłanie!
Kaplan: Nie, na pewno chcesz obrobić moja świątynię!
Gracz: Świątyń Sigmara nie grabie!
>chwila namysłu<
Innych tez nie!

SCENA III
Gracze płynęli łodzią (żaden nie miał odpowiednich Skilli):
GM: Zbliżacie się do portu.
Gracz: No, to ja obracam łódź i tak jakby na ręcznym eeh, parkuje.

SCENA IV
GM: Za rogiem słyszycie takie jakby mlaskanie...
Gracze: No to zaglądamy...
GM:...a tam elf wali sobie konia!
>ogólna konsternacja<

SCENA V
Gracz, wielgachny (2,20 m) (!!!) Gladiator z ogromnym korbaczem właśnie
rozwalił gościa w karczmie. Straż go zaczęła gonić. Schował się w zaułku,
skulił i udawał żebraka. Straż go rozpoznała, dostał halabardą w łeb i
zjechał.
Gracz miał pretensje do GM ze go rozpoznano: No przecież ja się skuliłem!

L5K, czyli bydłogenne Sławetnych Samurajów Przypadki

2008-02-17T22:30:00.008+01:00

MG: Jaxa
Gracze: Agat (Otaku Haruko), Gangrel (Oshiso), Drake (Samui Seiishin), Askar (Shosuro Yokuri), Inki (Kakita Masakatsu), Yavi (Ryuu), MidMad (Isawa Noriko)

Po tym, jak wszyscy prawie zapomnieli, co to L5K, udało się nam jakimś cudem zagrać sesyjkę.
Było mrrrocznie, nawet pani Noriko wyszła z plecaka pana Oshiiso z tej okazji ;)

Postacie rozważają jak ukarać chłopa - sługę za jakieś drobne przewinienie.
- ... Zabić chłopa? - oburza się jeden z eksroninów.
- No tak, co za problem, jeden chłop mniej, przecież to naturalny surowiec odnawialny!
- Tak, ale na następny egzemplarz trzeba czekać kilkanaście lat...

Słabująca i przemarznięta pani Noriko bieży przez niegościnny, opustoszały zamek, zewsząd wyglądając pomocy... Już ma popaść w omdlenie, gdy nagle zjawia się pan Masakatsu i łapie niemal ooddającą ducha shugenja w ramiona.
- Masakatsu - szepcze Noriko zsiniałymi z zimna ustami, wpatrując się w niego ostatkiem sił - proszę Cię tylko o jedno...
- Tak...? - przejęty Kakita nachyla się nad kobietą.
- SŁUŻBY!

W pewnym momencie ktoś zaczął mówić o klanie Kraba. Pan Yokuri (Skorpion) nagle oburza się:
- Nie rozmawiajmy o krabach - jesteśmy przecież w kulturalnym towarzystwie!

Pan Kakita stwierdza w pewnym momencie z rozbrajającą szczerością, mówiąc o Yokurim:
- Pan ambasador Skorpionów BAWI mnie rozmową...

Pani Otaku Haruko zajęła się zarządzaniem zamkiem. Instruuje również służbę łaziebną:
- Dla panów - służący, dla pań - służąca.
- A czemu nie na odwrót? - protestuje ambasador Yokuri.
- BO TAK! - oświadcza Panna Wojny. - To porządna ambasada!

Okazało się, że w zamku goszczą też nietypowi goście - Naga (tak, te wężowate takie). MG opisuje łaźnię:
- W niecce wypełnionej wodą siedzą trzy Nagi. Trzy Nagie Nagi.
Dwóch panów i jedna pani... Naga. Naga pani ma nogi!
(...)
- Mają pionowe źrenice, gadzie oczy...
- Gaijińskie?! - Mateuszek nie może wyjść ze zdumienia.

Pan Yokuri ma kilka uwag do pani Haruko odnośnie zarządzania zamkiem (jassssne...):
- Staram się złapać panią Otaku gdzieś na osobności. - Pozostali gracze znacząco chichoczą. - Ale nie po skorpioniemu!!!

Pan Seiishin sypie sentencjami:
- Cesarz jest nagi!
- Cesarz to Naga?! - przerażają się pozostali gracze.

Pani Otaku chce wyjaśnić zawiłośći dyplomatyczne z panem Yokurim:
- Ty jesteś p.o. Ambasadora. Jaki masz tu status?
- JESTEM WAŻNY.

Pewni gracze (litościwie pomińmy milczeniem ich imiona) jak zwykle obmyślali imiona przeróżnych ważnych person Rokuganu:
- A jak nazywa się Daimyo klanu Yogo?
- Yogo Ono... albo Yogo Bella!

Ci sami anonimowi gracze kilka chwil później:
- W jakim banku Skorpioni trzymają pieniądze?
- Nationale Shadowlanden.

Krótka, pilna wiadomość przesłana przez służącego to "Szybki Memoriał Samurajski".
- A czym jest Szybki Memoriał Skorpioński?
- Bełt w plecy.

Zasłyszane pośród służby zamkowej:
- Ktoś zasłał to łóżko...
- Dłobiazg...

- Byłaś na przejażdżce. - opisuje MG. - Podczas przejażdżki... - nagle zaczyna mówić niewyraźnie - zmar(z)łaś!
- ZMARŁAŚ?! - wśród graczy nastała panika :D

Tym razem pan Kakita wyjaśnia zawiłości dyplomatyczne. Pani Haruko mówi:
- Jestem poniekąd namiestnikiem cesarskim.
- Nawet bardzo poniekąd - oznajmia gładko Masakatsu - reprezentujesz Cesarza... a konkretnie MNIE.
- BUFONDAJS! - oświadcza bezlitośnie Jaxa w kierunku Inkiego.

Gracze wszędzie znajdą swojskie klimaty:
- Ja tu tylko do sklepu wyskoczyłem... - tłumaczy jedna z postaci.
- Do herbaciarni!
- Jak się nazywała?
- Biedronka, Wszystko Za Cztery Koku..yyy.. Cykada!

Znaleziono powieszonego martwego służącego:
- Odcinacie go?
- Zimno jest... nie rozłoży się.
- Niech powisi jeszcze... skruszeje. - Stwierdz beznamiętnie Panna Wojny z wrodzonym pragmatyzmem. Ach, te Jednorożce;)

Hermetyczne zapiski na marginesie:
"BYDŁODAJS!!!"
"PANI NORIKO PIKKOLO ELEKTRIKO" (z serii Pigeokatsu vs Evil Noriko)

Poważna Sesja w NS

2008-02-03T21:45:00.000+01:00

Sesja była o tyle eksperymentalna, że ze względu na rozbieżności w lokalizacji czasoprzestrzennej uczestniczących, prowadzona była przez Skype. Wyszło wyśmienicie!

System: Neuroshima
MG: Krakonman
Gracze:
- Janka - Hillary „Hill” Thatcher – wędrowny sprzedawca AGD
- MidMad - Margaret "Maggie" Clinton - Pustynny Wędrowiec, Ranger

Disclaimer: Imiona i nazwiska postaci, jak łatwo wydedukować, wymyślił MG, gdy graczki chwilowo zatraciły wenę twórczą ;D

Zaczęło się tradycyjnie, gdy MG oświadczył:
- Tym razem ta sesja będzie bardzo poważna.

Maggie wiele przeżyła na pustyni, dlatego też czasami objawiała sie jej wręcz paranoiczna ostrożność:
- Rozglądam się i szukam, czy nie ma zasadzki.
- Rzuć sobie. - stwierdza lakonicznie MG.
- A kto ma moje kostki? Gdzie one są? - przypominam, że sesja była przez Skype, a ja naprawde byłam bardzo zaspana;)
[...]
- Jest zasadzka? - dopytuje się Maggie.
- Nie ma. - mówi spokojnie Krakonman. Zbyt spokojnie.
- Jestem tego pewna?
- Tak ci sie wydaje... - zaczyna MG - MUHAHA!
Evil śmiech MG pozostawiamy bez komentarza....

Krakonman opisuje wrak samolotu, jaki drużyna napotkała:
- To Boeing 747. O, taki:
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c1/ELAL_747-200_4X-AHQ_EPWA_24_08_2004.jpg
- ... ciekaweczemu na wikipedii jest Boeing izraelski? - zastanawia się.
- Bo to Seji robil wpis... - stwierdza MidMad.

Jak to na każdej sesji bywa, i na tej musiał pojawić się tekst z serii "In memoriam" - tym razem chodziło o zawartość samolotu należącego do Molocha:
- Zaglądamy najpierw do beczki ze znaczkiem biohazard, czy do tej bez żadnego znaczka?

Na tej sesji graczki były wyjątkowo dyskretne:
- Czy on ma benzynę? - pyta MidMad Krakonmana.
- Nie.
- Zachowuję ten fakt dla siebie.
[...]
- Czy ja wiem co oznacza klonowy liść? - upewnia się Janka co do wiedzy swej postaci.
- Tak.
- Zachowuję ten fakt dla siebie.

Rodzime, swojskie polskie klimaty są wszędzie:
- Wbeczce są konserwy z jedzeniem... - zaczyna Krakonman.
- ...gulasz angielski, paprykarz szczeciński...

Akcja nabiera tempa.
- Niech podejdzie kobieta w koszuli w kratę - NPC o niekoniecznie przyjaznych zamiarach wskazuje na Hill.
- Rozglądam się, czy jest ktoś jeszcze w to ubrany... - deklaruje Janka.
- Nie ma. - odpowiada niewzruszenie Krakon. - Idziesz sie przebrac w cos innego?

Jeden z NPC miał psa. Żywego. A jak wiadomo, w NS wszyscy są wiecznie głodni.
- Dobry pies – oblizuje się Maggie.
- Słony...
- Bo stary! - dorzuca Hill ze znawstwem.
Gwoli wyjaśnienia - jest to historyczny cytat z tej sesji.

Gracze i NPC zastanawiają się nad wykorzystaniem ewentualnej zdobyczy...
- Czy auto pojedzie na paliwo lotnicze?
- Paliwo to paliwo... szybciej pojedzie! - mowi Maggie.
- Bardziej do góry! - stwierdza Hill z pełnym przekonaniem.

MG jak zawsze był pewny siebie:
- Spoko, spoko, w NS sie nie ginie – do Janki, której postać była konająca i wszystko zależało od kolejnego wyniku rzutu kostką MG.
(Słychać turlanie kości.)
- Cholera, wiedziałem, że jak mam robić rzuty na waszą korzyść, to mi nie będą wychodzić! - oburza się Krakonman.
Hill na szczęście przeżyła ;)

O niebezpiecznych materiałach toksycznych zgromadzonych w beczkach:
- Hmm, w czyichś rękach mogłaby to być poważna broń... - rzuca Maggie w zamyśleniu i opiera się o beczkę z zamiarem przeturlania jej do samochodu.
- W twoich? - pyta Hill.

Hill została ciężko ranna - leży niemal bez ruchu, ale chce pomóc, by pchnąć dalej przygodę. Janka zerka do karty postaci na swoje umiejętności:
- Leżę i próbuję .... opiekować się zwierzętami. Czy są tu jakieś mrówki?

Wrak samolotu ma zaraz eksplodować...
- 5....4... - liczy niemołosiernie Krakonman.
- Wybuch?! Uciekamy jak najdalej! - postacie jak najszybciej opuszczają wrak.
- 3...2...1... jebut! - podsumowuje MG i chwilę sie nie odzywa.
- Czy to koniec sesji?!
Następuje 5 minut ciszy ze strony MG.
- Nnie... przeżyłyście... - mówi w końcu Krakon z wielkim zawodem w głosie ;)

Hill jako bardzo zdolna i pomysłowa producentka AGD, zaprojektowała i wykonała m.in.:
- czajnik bezprzwodowy z budzikiem,
- toster z gofrownicą do włosów,
- suszarkę z mikserem i radiem.

MG pyta po zakończonej sesji:
- Co zrobilyscie podczas sesji? Za co wg was zasługujecie na PD?
- Nie zginelam... - zaczyna MidMad. - I nie zjadlam psa!

P.S. Cały raport z sesji - jak zwykle na rOOzovYm Bl0g4sQ Krakonka :)
Na pamięć zasługuje też uroczy handout z sesji - wiadomość nadana Morse'em, z której rozszyfrowaniem męczyły się biedne graczki na swank narażając wrodzone lenistwo własnych szarych komórek;)

STAR WARS, czyli "poważna sesja"...

2007-12-30T22:07:00.000+01:00

MG: Krakonman
Gracze: Seji, Jeszua, Raven, Robert, MidMad

Na początku nadmienić wypada, że Krakon jak zwykle odgrażał się, że "tym razem już naprawdę będzie to poważna sesja". Prawie tydzień wcześniej udało się z tego właśnie powodu zebrać pierwszego kfiatka;)

Krakonman:
"Bylebysmy sie szybko z tym w niedziele uwineli, bo chce skonczyc w jedna sesje.

(...) Spoko, powinniscie przezyc ... pierwsza scene."

Gracze przed sesją robią sobie postaci. Zadumany Jeszu pyta:
- Krakon, nie wiem jaką postać zrobić. Jaka to będzie sesja?
- To SW D20! Będzie Hack&Slash albo Dungeon Crawl! *
(*) - i żebyście wiedzieli, że był Dungeon Crawl ;P

Dociekliwi gracze stawiają trudne pytania, szydząc z D20:
- A gdzie się losuje kolor oczu?
- Nie losuje się. - wyjaśnia cierpliwie MG.
- Przecież to D20!
- Jak nie ma tabelek, to nie gram!

MG przywiązuje wielką wagę do szczegółów tworzenia postaci:
- No to teraz dawajcie historie postaci.
- Krakon, nie pierdol... - nie wiedzieć czemu, na tym zakończył się ów krępujący temat.

- To ma być poważna sesja! - apeluje MG. Gracze jak zwykle wybuchają gromkim śmiechem.
Przy którejś z kolejnych salw śmiechu MG kontynuuje:
- Przypominam, że to ma być poważna sesja... - głośność śmiechu wzrosła o kilka decybeli.

Na graczy spływa oświecenie:
- Grajmy wszyscy Gunganami! - na 5 minut robi się cicho, słychać brzęczenie zbulwersowanej muchy i tykanie zegara.
- Taaa... to będzie sesja pt. "Jak wywołałem Wojnę Galaktyczną"

Wszyscy czekają niecierpliwie na to, kiedy która postać umrze:
- ... No i wtedy ona zginie w czasach E III - mowa o Twi'lekiańskiej adeptce Mocy.
- Nie, za 15 minut. - oświadcza z pewną siebie miną Krakonman.
W tym momencie Seji bez słowa wyciągnął komórkę i bezlitośnie włączył stoper.

Chwila grozy - bohaterowie lecą statkiem kosmicznym i nagle łapie ich wiązka przyciągająca (aka Tractor Beam):
- Zaatakował nas traktor?!?!
- Co my na jakiejś farmie jesteśmy?!?! - dorzuca ktoś filozoficznie.

Gracze ustalają hierarchię na statku:
- Możesz byc moim kopilotem.
- Twoim kopul... CO?
- NAWIGATOREM!
- Uff...

- Chcę uzyc Mocy na tym asteroidzie. - stwierdza poważnie młodziutka Twi'lekanka.
- Duży asteroid... To ją zabije! - uśmiecha się szeroko MG.
- Ale przecież "Size matters not!"!
W tym momencie wszyscy wybuchają śmiechem.
- Nie przejmuj sie, w to samo wierzy każdy facet od początku swojego świadomego istnienia...

Neela ponownie postanawia użyć Mocy i pyta się MG:
- Czy to mnie nie zabije?
- Nie powinno... - uśmiecha się MG, jak zawsze złowieszczo.
- Panowie, przygotować się do operacji "usta-usta"! - rzuca Sullustianin Fiedel.
- A to się nie dmucha w macki? - pyta zaciekawiony obcą anatomią Dix, człowiek.

MidMad nie traci zimnej krwi:
- To może chociaż taki mały asteroidek?
Krakonman spogląda na nią z bezbrzeżnym zdumieniem: - Pierwszy raz w życiu słyszę, że chcesz coś małego...

Wygląda na to, że postaci będą musiały opuścić statek:
- Ile jest skafandrów? I czy jest jakiś na lekku (macki twi'lekańskie)?
- Nie, ale doszyjemy ci rękawy z innego do głowy...

Seji dowiedział się, że jedna z postaci nosi imię "Nevar" i skarży się MG:
- Bo Raven nazwał postać od tyłu! :D

Przez dużą część sesji gracze wątpili w to, czy MG naprawdę kiedyś widział wszystkie filmy SW (vide TEN wpis). Krakonman w trakcie opisu:
- Gdzieś po podłodze walają sie jakieś narzędzia... klucze francuskie...
- O, MG jednak oglądał SW!

- Tu stoi Z-95. - MG informuje graczy.
- Brzmi jak Nokia! - za treść ewentualnego product placement ze strony graczy nie odpowiadamy ;)

- Nad drzwiami jest napisane w basicu: "REAKTOR" - opisuje MG.
- To znaczy: 10 PRINT "REAKTOR"; 20 GOTO 10 ? - dopytują się gracze.

Bohaterowie próbują zdobyć kontrolę nad komputerem, zwanym pieszczotliwie Terminatorem:
- I co powiedział terminal?
- "I'll be back!"

Bez komentarza:
- Jej patyczek jest większy niż twój patyczek.
- Nie wiem, nie zaglądam jej w patyczki.

Nevar "Trigger Happy" Senvat miał głupi zwyczaj strzelania z blastera na ślepo i omyłkowego trafiania innych postaci. Kilkukrotną ofiarą okazała się być Twi'lekanka Neela. Zupełnie przypadkiem (:P). Pada kolejny strzał. MG zerka na dwoje graczy:
- Rzuć sobie na fortitude...
- Seji ? - MidMad oddycha z ulgą.
- Nie, ty. - szczerzy się MG.
- ZNOWU?!?!
- Padasz nieprzytomna - cieszy się MG.
- Ale nie możecie mi zarzucić, że nie jestem konsekwentny... - tłumaczy się Raven.
- To normalne - wyjaśnia wesoło MG - na każdej mojej sesji SW ktoś komuś strzela w plecy...

Po chwili MidMad zauważa Paskudne Spojrzenie MG:
- Nie patrz sie tak na moja kartę postaci. Zawsze, jak się na nią tak patrzysz, nie wychodzi z tego nic dobrego...
- Przecież żyjesz, nie? - Krakonman chyba wyjątkowo zapomniał dodać "jak na razie" ;P
- Polemizowałabym...

Podczas, gdy Neela lezy nieprzytomna, Raven szybko kalkuluje:
- Krakon, ile za nią dostanę PD?
- To SW, za to nie ma PD.
- Za co?
- Za killowanie monsterów. - Wyjaśnia cierpliwie MG.

Dobrotliwy, jak zawsze, MG:
- Wiesz, że jesteś DYING?
- No tak, ale co mogę zrobić? - pyta MidMad z nadzieją.
- Umrzeć.

Kolejny z opisów MG:
- Nad drzwiami jest napis w basicu: 10 PRINT "MEDBAY"

Bohaterowie litościwie włożyli Twi'lekankę do zbiornika z bactą:
- Może weźmiemy zbiornik na statek i będziemy wozić po galaktyce i pokazywać Twi'leka w Galarecie?
- Zbliża się Wigilia...
- Wyciągam miecz świetlny i ... na plasterki! - Zapala sie do pomysłu Fiedel.

Tekst sesji. Nie, jego też nie będziemy komentować:
- On siedzi i męczy droida. - stwierdza Krakonman o Owenie i jego niecnych praktykach.
Po pół godzinie śmiechu:
- Jak tam mi idzie z tym droidem?
- Meczysz go już godzinę.
(...)
- BZZ BZZZ.... NIEEE! - wydaje ostatnie dźwięki robot.
- No i go zamęczyłeś...

- Czy od męczenia droida rosną włosy na rękach? - pyta Seji filozoficznie.
- A co mają Wookiee powiedzieć?
- Zamęczyli całą fabrykę.

- Widzisz most... - opisuje złowieszczo Krakon.
- Patrzę czy wygląda solidnie - asekuruje się Fiedel.
- Wygląda na dobrą robotę... - zaczyna MG. - ... ale tylko wygląda... MUHAHA!
Zapada cisza.
- Żartowałem... - dorzuca MG niewinnie.

Dochodzimy do kulminacyjnego momentu. Klimat unosi się w powietrzu. I mrok. Krakonman odgrywa mrrrocznego i kultowego villaina:
- Ja, Naga Sadow, Pan Ciemności, Przezwyciężyłem Śmierć....
Cała drużyna drży ze strachu.... No, prawie...
- Eee, to ja wyciagam blaster i w niego strzelam! - rzuca beztrosko niewzruszony Owen.
Tak, to zabrzmialo jak tekst do "In Memoriam" ;)

7TH SEA #8 - "IDĄ 3"

2007-09-16T23:23:00.000+02:00

MG: Krakonman

Gracze: JJ, MidMad; gościnnie - la gaviedź de GGFF*

* - nie licząc Orku, który był w marynarce, więc zachowywał się kórturarnie. I miał fajoską grę;)

Poza tym - Ryhu nie dotarł, bo pił; Funio nie dotarł, bo pił dzień wcześniej.
Tytuł posta jest oczywistą (ż)aluzją do kultowej niszowej produkcji Mokra Noga Studios pt. "IDĄ 2" (kto widział, ten wie). No bo, przez cała sesję głównie szliśmy...

Zaczęło się, jak zwykle, nieźle.
MG dopytuje się podejrzliwie:
- Skąd masz te 2 dramadajsy? Kto ci tyle dał?!

Po chwili Krakonek westchnął filozoficznie:
- Z PDkami jest jak z Yeti. Każdy o nich mówi, ale nikt ich jeszcze nie widział.
(Ale ja mam wciąż szczerą nadzieję, że w końcu się jakichś PDków doczekamy...)

MG informuje graczy, jakie przerażające chwile czekają ich postacie:
- Oni chcą was zgwałcić... - tutaj Krakonek mimo woli zamruczał z zadowolenia - ... mmm... powiesić.... poćwiartować... i wykastrować!
- Dzień, jak co dzień. - wzruszyła lekceważąco ramionami jedna z postaci.

Kolejna walka. Graczom nie idzie najlepiej, więc MG gromadzi pokaźną garść swoich DD i mówi:
- Przecież macie dramadajsy... - zerka na prawie pustą przestrzeń na ławce. - ...yyy... dramadajsA... - poprawił się.

Podczas sesji nie tylko Sven miewa problemy z określeniem, którego z oczu nie posiada. Także Karen z krzykiem: "I lewy sierpowy!" rzuca się na wroga, wymierzając cios... prawą pięścią.

Sesja 7th Sea nie byłaby prawdziwą sesją bez Tygrysa Ussuryjskiego. Tym razem nie był on widoczny, ale jego odgłosy cały czas słyszane były w tle:
- Słychać "Muuuuuu!" - opisuje barwnie Krakonman.
Oprócz tego słyszeliśmy wycie, warczenie, mruczenie, stukot kopyt (oczywiście chodzi o podkute pręgowane macki), a także miauczenie i złowrogie szelesty tu i tam (zwłaszcza tam).

Postaci wykorzystują każdą okazję do dowiedzenia się czegoś więcej o tym, jak żyją chłopi w głębi ussuryjskich śnieżnych równin:
- A jak wy tu żyjecie?
- Z tego, co ziemia da... - odpowiada nieśmiało chłop.
- Kamienie, trupy, krew, flaki, śnieg... śnieg... śnieg... - podpowiada ktoś cicho.

Nadeszła noc. Nasi dizelni bohaterowie zasypiają... ale nie wszyscy. Melorowi się nudzi.
- Gwałcimy cię! - wykrzykuje triumfalnie JJ deklarując zbliżanie się do siennika, na którym leżała Karen. Ale pani kapitan nie traci zimnej krwi:
- Biorę sztylet i wbijam... - zaczyna.
- W co? - pyta MG.
- W co jest najbliżej.
- W narzędzie gwałtu? - uśmiecha się lubieżnie Krakon.
- Tak!
- Odpisz sobie... - MG zwraca się do JJ z namysłem. - ... narzędzie gwałtu. Jako zaszłość. - dodaje bezlitośnie.

W ręce graczy wpadł podręcznik do Star Treka. Radośnie go przeglądają.
- Nie widziałem Star Treka. - stwierdza Krakonman, którego brak znajomości podstawowych dzieł kinematografii fantastycznej jest wprost legendarna.
- Ale Star Warsy tak? Wszystkie?
- Tak, wszystkie 9... - stwierdza Krakonek z przekąsęm.
- I ty jesteś Prezesem...

Ciąg dalszy bydła postronni mogli zaobserwować następnie w knajpie, gdzie świętowaliśmy urodziny Krakonka. Jeszcze raz wszystkiego najlepszego :)

7TH SEA #7 - TYGRYS USSURYJSKI

2007-08-20T22:17:00.000+02:00

MG: Krakonman

Gracze: Funio, Ryhu, JJ, MidMad; gościnnie - Ewa

Elma i Gosia niestety na sesję nie dotarły (chlip) i dlatego Zły MG Krakonman przez niemal całą sesję - zgodnie z wcześniejszymi groźbami - robił wszystko, by owe postaci czekał niezbyt wesoły koniec w paszczy (mackach?:D) Tygrysa Ussuryjskiego (C) Lili .

MG zrobił grobowa minę i zaczął sesję słowami:
- Chciałem powiedzieć, że dziś gramy na poważnie...
Tu przerwała mu 15-minutowa salwa śmiechu.
- ... bo mnie boli lewa szczęka - dokończył ze spokojem. Powody bólu dziwnych elementów anatomii Krakonka pominiemy tym razem milczeniem ;)

Milczeniem natomiast nie godzi sie pomijać przygotowań Funia do sesji - mrugał oczami na przemian, przypominając sobie, którego z oczu brakuje na tej sesji Svenowi.

Wiadomo, że MG nie od dziś groził nam Tygrysem Ussuryjskim. Dlatego też blady strach padł na graczy od razu na samym początku, gdy postacie pojawiły się w kanałach - bo nikt owego zwierza jeszcze nie widział:
- Słychać tupot stóp tygrysa... - zaczął Krakon.
- Kopyt?
- Racic?
- Macek? - dopytują się zaciekawieni gracze z zacięciem iście zoologicznym.

MG wyjaśnia cierpliwie głupim graczom:
- Przecież nie wpuściliby was do zamku, po przeszukaniu zaraz trafilibyście do lochów!
- ... a tak, sami do nich weszliśmy! - podsumowuje triumfalnie Ryhu.

- Kto niesie pochodnię? - dopytuje się MG ze złowrogim uśmiechem, grzechocząc całą baterią K10 i zerkając na karty postaci osób, które nie przyszły. - Gosia?

Wysokiemu Svenowi nie straszne są ścieki płynące kanałami:
- Ha, a wy macie nieczystości po szyję!
- Ja mam dużą wyporność - mówi Karen i wskazuje na swe niewątpliwie kapitańskich rozmiarów kobiece atrybuty.
- Lodołamacz!

Potwór Z Kanałów znienacka atakuje mackami (pręgowanymi!) niczego nie spodziewających się śmiałków:
- To tygrys z mackami? - pyta Riccardo.
- Tygrys? Skąd?! - niewinnie pyta MG nie chcąc ujawniać swych Mrrrocznych Planów.
- Na blogu pisało...

MG opisuje z lekką nutką perwersji (czyli jak zwykle;>):
- Czujesz, że coś długiego i śliskiego przesuwa się obok...
- Macam i ciągnę! - krzyczy Karen z entuzjazmem.

Nie zrażony niczym Krakonman opisuje dalej walkę w kanałach:
- ... straszna kotłowanina, gówna się pienią...
- Tak filmowo! - stwierdza zachwycony Ryhu.

Każdy z graczy rzuca kośćmi po kilkanaście razy, próbując bezskutecznie trafić potwora. Wypadają strasznie (STRASZNIE!) słabe rzuty.
- Z tym 30 na trafienie to przesadziłeś - mówi zrozpaczony Funio nad kolejną garścią kości z jedynkami.
- Ale są emocje! - rechocze radośnie i złowrogo MG.
- Chyba jego, bo o nasze to ciężko. Chciałbym kiedyś w końcu przynajmniej wyrzucić 10 na tych czterech kostkach...

Walka trwa dalej, wszystkie rodzaje ataku potwora zawodzą, w końcu ktoś rzuca do Ricardo, żeby użył swej specjalnej umiejętności, na której ma najwięcej kości:
- Atakuj go... "Modą"!

Śmierć zagląda w oczy poranionych postaci, ich koniec wśród ścieków jest bliski. MG pociesza graczy:
- To jest system heroiczny, nie bójcie się... - gracze ucieszeni myślą, że może łaskawy MG nie pozwoli im zginąć - ... nie dostaniecie zakażeń...

Ewa przysłuchuje się naszej rozgrywce i pyta MG, gdy obdzielał graczy DD po wyjątkowo sromotnie przegranej walce:
- Za co im dajesz dramadajsy?
- Za bohaterstwo... że przeżyli... - po chwili namysłu dodaje - Żal mi ich, ja mam 16 DD, a oni w sumie 2... - w końcu wydusił z siebie prawdę :P

- A tygrys nadal pływa... - zaczyna MG.
- I produkuje przysmak! - dorzuca Ryhu, wspominając ulubione danie Ussuryjczyków i jego niecodzienne pochodzenie.

Funio wraca z papierosa i pyta się, co aktualnie robią ich postacie:
- Siekamy przysmak! - wyjaśnia Ryhu.

Karen ciężko poraniona przez mackowatego tygrysa, pada nieprzytomna, a bezlitosny MG na to:
- Twój bunt niezauważon.

Wściekły Sven widzi jak potwór mackami wciąga Karen pod wodę, więc krzyczy do bestii:
- Ty ścierwojadzie!... Przepraszam, Karen...

Po uratowaniu niewiast z pręgowanych macek tygrysa w śmierdzących kanałach:
- Zajmuję się Karen - mówi Sven. - Resztę pań wieszamy na kracie... żeby ociekły.

Sven filozoficznie stwierdza:
- Ze mnie jest taki medyk, jak z koziej dupy organki!
- A tak! - odpowiada MG ucieszony.

Postacie - wciąż w kanałach - zastanawiają się jak uleczyć nieprzytomną Karen:
- Opatrzę ją "Modą" - mówi Riccardo, po tym jak Ryhu zerknął na swoją kartę postaci. - Zrobię jej wzorki!
- Chyba przysmakiem... - dodaje Funio. - Ówczesna wersja henny...

Sven troska się o dochody pani kapitan Karen Smith:
- Ty masz żołd? Przecież jesteś piratem!
- KORSARZEM. - poprawia lodowato pani kapitan.
- Kop(e)rem?
- Chyba Vodaccianskim... jak orzechy.

Funio o postaci Riccardo:
- On ma "Skradanie"!
- I "Śledzenie" - dorzuca dumnie Ryhu. - Wiem, jak przyrządzić śledzia!
- A ja mam "Rzucanie"... - zaczyna MidMad zerkając na kartę Karen.
- Rzucam cię! - dodaje MG udając Karen mówiącą do Svena.
- Rzucasz mnie? - dziwi się Sven. - Niewierna...
- Ależ to był tylko Johnny... i Joe... i Mark... a potem byl Steven... a jeszcze potem...

- Słyszycie płacz dziecka... - zaczyna MG mówiąc o zamkniętej komnacie.
- Wbijam się tam! - mówi Sven.
- A to dziecko jest podkute? - pyta Riccardo. - I z pręgowanymi mackami?
- Dziwna ta Ussuria - stwierdza Sven.

MG opisuje co znajduje się w dziwnej komnacie:
- Wystrój typowo dziecinnego pokoju... - zaczyna.
- Pentagramy, czarne świece, ściany poplamione krwią, porozrzucane kości... - dorzuca rozmarzony Funio.

Wszyscy byli bardzo zainteresowani architekturą oraz wyposażeniem zamku:
- W tym zamku są szyby?!
- Chyba z lodu...
- Przychodzi trzydziestu chłopa i zlizuje, żeby pasowały... - wyjaśnia uczony Sven.
- Ale muszą to robić z obu stron - mówi Krakon.
- Dlatego jest ich trzydziestu...

Słychać kwilenie małego dziecka z kołyski, ale drużyna go nigdzie nie może znaleźć, kołyska jest pusta. Któraś z postaci głośno myśli:
- Może to duch? Może ktoś mu misia podpierdolił przed śmiercią...
- Może to ta kołyska wydaje dźwięki... - zastanawia się Karen.
- To nocnik z melodyjką! - stwierdza Riccardo.

Sven zatapia się we wspomnieniach:
- My w Vesten...ma... my Vendelowie mamy takie piękne kołysanki, mama mi śpiewała...
- To ty miałeś mamę? - dziwi się Melor.
- Tak, miała trzy metry wzrostu i rogi. Ale patrząc na ciebie, to była ładniejsza od twojej. I nie miała futra.

Riccardo nasłuchuje, czy nie zbliżają się strażnicy:
- Zrób im "Affect Mind"! - radzi Funio znad podręcznika do Star Wars.
- Ok, mam Modę! - cieszy się Ryhu.

Drużyna potrzebuje dobrego planu:
- Mamy jakiś plan?
- Są dwie opcje. Jedna - "na starwarsy"...
- ???
- "Size matters not"?

Melor i Riccardo otoczeni przez strażników zastanawiają się co robić:
- Zamienię się w wilka... i ucieknę! - mówi Melor.
- A mnie powieszą... - dodaje filozoficznie Riccardo.

Chwilę później panowie postanowili działać. Pierwszy swoje akcje deklaruje Melor (zmieniony w wilka, a przecież mogła to być wydra, nie?:P):
- To ja wyję.
- A ja spierdalam - stwierdza prostolinijnie Riccardo. - I lecę po posiłki...
- Trochę gulaszu jeszcze zostało... - wyznaje Sven wspominając pełny kocioł tej potrawy (z pewnością doprawionej przysmakiem).

7TH SEA #6 - SESJA, KTÓREJ NIE BYŁO

2007-07-15T20:11:00.000+02:00

MG: Krakonman

Gracze: Funio, MidMad, gościnnie: Seji, Orku, et consortes...

Sesji jak widać nie było, bo gracze nie dopisali, ale kwiatki jak zwykle obrodziły!

Seji jest pod wrażeniem niesamowitych umiejętności Orku:
- Orku, przeliteruj, co tam na kartce jest napisane?
- K - U - P - A! - stwierdza radośnie Orku bez chwili wahania.
- Ach, jak mi tego brakowało... - uśmiecha się błogo Funio. A Orku na to:
- Kupa przynosi radość pod strzechy!

- Włączył się alarm...
- Orku, Ty masz alarm w domu? - pyta się Seji troskliwie.
- No pewnie! Przecież psa ma...
- Właśnie! - przytakuje Orku.
- A jak się go włącza?
- No jak to... - dziwi się Orku. - Normalnie, z klawiatury!
- A jakie hasło? - docieka Seji.
- Nie powiem dopóki się ze mną nie prześpisz!
- Pewnie 1, 2, 3, 4 ?
- Nie... - stwierdza olśniony Krakonman spoglądając na klawiaturę komórki. - 5, 8, 7, 2, bo to K-U-P-A.

Seji czuje się samotny i opuszczony przez wszystkich, nawet przez uroczą kudłatą psę Sihai:
- A ostatnio żadnej imprezy z Korlat nie było...
- Ostatnio nie przyszła...
- Właśnie, głupia suka. - stwierdza brutalnie ktoś o niewinnej psiej pannie.

Krakonman zatroskany powolnym rozwojem fabuły i rzadko odbywającymi się sesjami:
- To jak ja mam skończyć ta kampanię przez wakacje?! A zostało nam tylko dziesięć stron...
- Mhm, z dwunastu...

PS. Nie, jednak nie będzie tego tekstu o Mecha Gabzilli ano Gaborgu. RESISTANCE IS FUTILE! ;)

7TH SEA #5 - USSURYJSKI PRZYSMAK, czyli jak jeden tekst może rozwalić całą kampanię...

2007-05-13T21:16:00.000+02:00

MG: Krakonman

Gracze: Funio, JJ, MidMad, Elma, Ryhu

Z cyklu: początki sesji zawsze są trudne:
Elma gorączkowo przekopuje papiery na stole, nagle chwyta jedną kartkę ze zdziwieniem: Cooo tooo jest? - Po chwili ciszy dodaje: Czy to jest moja postać???

Gracze wspominają poprzednią sesję, podczas której dziadek wypłynął na jezioro na połów z wnuczkiem, neistety tego ostatniego wciągnęły macki pod wodę i biedaczyna pożegnał się z życiem.
Ktoś przypomina: No i pamiętacie, chłopak się utopił, a dziadek na to: "Aaaa, OK..."
Ryhu dorzuca: "...no tak, kupię sobie nowego na Allegro!"

Sesja była z początku tak zajmująca, że JJ zaczął dzwonić do Funia i pytać się, kiedy ten przybędzie.
Elma: Oooo, masz tą babską komórkę! Pokaż!
Skonfundowany JJ: NIE!
Elma: No pokaż mi tę puderniczkę!

Po drodze dzielni bohaterowie spotykali wielu obwiesiów (tzw. "sześciopaki Brutów"), MG opisuje:
- Trzech braci. Bliźniaków.
- Każdy z innej matki. - podrzuca ktoś.
- Tak, tak, to taki piękny ussuryjski zwyczaj...

Czarne charaktery, jak wiadomo....
MG: ...są odziani w czerń.
JJ: Czerń?
MG: Taką czerń, jak w najjlepszym filmie o Robin Hoodzie.
JJ: Taką zieloną?

JJ chce, by jego postać popisała się znajomościami naukowymi.
Elma: Przecież ty nie umeisz czytać i pisać!
JJ: Umiem!
MidMad: ... od czasu, jak zgubił poprzednią kartę postaci i musiał zrobić nową...

Wiadomo, że najlepsze groźby wymawia się w języku ussuryjskim. Szkoda tylko, że pewna avalońska pani kapitan nie rozumie go ani w ząb:
NPC po ussuryjsku: Możecie skończyć w lochu! Wiecie.... polityka!
Lady Morguen w tym samym języku udając oburzenie: Nie rozumiem!
Karen Black (po avalońsku, rzecz jasna): To ja nic nie rozumiem!

Lady Morguen: Jakie są tutejsze przysmaki? Chętnie bym skosztowała czegoś tutejszego...
Roberto szeptem: Szczur z ziemniakiem w pysku...
Morguen: I co, dobre?
Roberto: ... przechodzi przez gardło...
Karen: Chyba w drugą stronę!
Roberto: No przecież nie mówiłem w którą!

Gwóźdź programu (i sesji... i kampanii...):
Melor pałaszuje mięso dzika ze smakiem. Przygląda się temu zaintrygowana Karen, postrach wszystkich Siedmiu Mórz (ARR, ARRR!):
Karen Black: A myślałam, że Ussuryjczycy to jedzą zboże, kaszę ze skwarkami i...
MG (jako Karczmarz): .... GÓWNO! - podpowiedział usłużnie karczmarz wkładając przysmak do ust.
Przysmak Ussuryjski. Po tym tekście nic nie było takie, jak dawniej...

Roberto obmyśla hasła reklamowe: "Przysmak Ussuryjski" - z najlepszych ussuryjskich ogierów!

Postacie snują plan oswobodzenia jeńców. Pada myśl przebrania jednej z pań za młode dziewczę w czerwonym kapturku z koszyczkiem pełnym przysmaku...
- Kapturku, co masz w koszyczku?
- GÓWNO!

Jednooki Sven celuje rapierem w Melora. MG deklaruje jego akcje: I Sven zamyka oko, zeby wycelować i...

Karen Black na wieść , że Melor obraził damę: Co on jej powiedział?
Melor: Że jest brudna, śmierdzi i się nie myje!
Karen zamyślona: Może po prostu ostatnio zjadła przysmak...

Sven Gutlafson szykuje sie do napaści na wroga. Funio szybko zerka w kartę postaci: Jest umiejętność "Palenie"? A "Rabowanie? Bo jak tak, to poproszę jeszcze "Gwałcenie"!
Inni gracze zaczęli się zastanawiać nad mechanicznymi reperkusjami takiej umiejętności:
- To się chyba na Rezon rzuca...
- Hmmm... a "Zagrzewanie"? To chyba do gry wstępnej...
- A "Węzły"? - Bondage!

Sven objaśnia plan Lady Morguen: Zza podwiązki wyciągniesz flaszeczkę wina...
Karen: A nie lepiej całą beczułkę?

Ktoś się rozmarzył, myśląc o kolejnych specjałach kuchni ussuryjskiej: Wóz ze zsiadłym winem...
Vodaccianin: No to będą musieli przynieść łyżeczki!

Sven pociesza niewiasty przed akcją w obozie pełnym napalonych żołnierzy: Jak będa chcieli was gwałcić, krzyczcie, przybiegniemy im pomóc!

Żołnierze opowiadają, jak pojechali zbierać podatki z okolicznych wiosek:
- Mieliśmy wziąć 4 świnie i krowę, ale nie było tyle, to puściliśmy chałupę sołtysa z dymem i wzięliśmy dwie świnie, w tym córkę sołtysa, bośmy ją ze świnią pomylili!
- Bo miała kolczyk w uchu!

MG: Koń stoi.
Melor: Co robi?
Ktoś dorzuca: Produkuje przysmak...
Roberto rzuca po namyśle: Aaaa, to chrupiące to była słoma?

I na koniec - z filozoficznych przemyśleń Funia:
"Miłość jest jak Ulica Sezamkowa - i tu i tam bez Wielkeigo Ptaka nie ma zabawy..."

7th Sea #4 - THE THING UNDER THE WATER

2007-03-10T22:24:00.000+01:00

MG: Krakonman

Gracze: Funio, JJ, MidMad, Elma, Ryhu

Zaraz na początku sesji:
- Ale masz fajnego ptaka!

Morguen oburzona, że wszyscy mają spać razem w stodole: Na sianie??? Wszyscy? Z damami się nie nocuje!
Sven się szczerzy: Właśnie, nie NOCUJE...

Elma przypomina sobie postać: Miałam jakąś Zaszłość, ale nie pamiętam jaką...
Ktoś podpowiada: Amnezja?

Elma przymilnie do MG: mogę dostać dramadajsa?
Krakonman przypomina sobie o czekoladzie schowanej dla Seji'ego: Zależy od tej czekolady...

Brajt przygląda się naszej radosnej sesji: Ja zadam niedyskretne pytanie... kto tu właściwie jest MG?

Sven poważnie ranny: Jest tu jakiś lekarz?
Ussuryjski wieśniak: Nie.
Sven: Znachor?
Wieśniak: Nie.
Sven: Chirurg?
Wieśniak cierpliwie: Nie.
Sven: To jak wy tu sobie radzicie jak komuś urżnie palec?
Wieśniak ze stoickim spokojem: Wkładamy do śniegu.

Sven uradowany: No, mam na sobie czerwoną koszulę, nie widać na niej plam krwi!
Krakonman: To ja już wiem, czemu masz brązowe spodnie!

NPC: Powitamy ich jak należy!
Sven: Hm... chyba będą do nas strzelać...

Sven: ja nie jestem lubieżny! Ja jestem dla kobiet miły! - chwila milczenia - ...po.. - dorzuca szeptem.
Morguen: No właśnie, lubieżny!

Karen: Wyciągam lunetę!
Sven: Skąd masz lunetę?
Karen nie traci zimnej krwi: Z kieszeni!

Ulubione narzędzie pani kapitan - SEKStans.

Sven objaśnia Karen anatomię i fizjonomię ryb: Jesiotry wyglądają inaczej, mają inną płetwę...
Vodaccianin: Sven wie, bo jest dentystą!

Sven zatroskany do Karen: Oj, nie wchodź do wody, tam mogą być promile!

Mija wieczór - pół godziny planowania i knucia, z których to planów nic nie da się zrealizować.
Sven - dyżurny bohater drużyny: Wiecie... to idźmy spać i poczekajmy do jutra...

Krakonman: Dostałeś macką.
Vodaccianin: Mogę parować? Bo nie mam mackowania...

Krakonman nagle zaczyna się złowrogo śmiać, tak jak to tylko MG potrafi, gdy gracze mają przechlapane: MUHAHAHA! Jak wydasz dwa drama dice'y to może się nie utopisz... MUHAHAHA! ale... MUHAHAHA! ... nie ma żadnego ale!

Sven: Kruku, kruku, gdzie jest nasza towarzyszka?
Krakonman (jako Kruk): Nevermorrrre!

IN MEMORIAM (No, prawie...) - Vodaccianin: Już nigdy nie wejdę na żadną tratwę!

L5K #5

2006-11-20T23:16:00.000+01:00

MG: Jaxa
Gracze: Inki, Askar, Gangrel, Drake, Yavi

Inki:... i będę mówić brzydkie słowa na P i na K...
Yavi: Pan Kakita?

Daymio Takai: Cóż cię sprowadza do Kyuden Takai, panie?
Masakatsu: Przybywamy... z odsieczą!
Drużyna:
Daymio Takai: Słucham?
Trzeba było sie wtedy pożegnać imieniem daymio rodu Ide - "IDE SOBIE!"

"Kłamstwa" Bayushi Tangena i "Ściemy" Shosuro Yokuriego

Drake:"Olej Honor, dużo chwały jest ważniejsze"
Inki:"FuLęg na tym kiepsko wypadł..."

Inki:"Najlepszym przyjacielem Żurawia jest lustro..."

7th Sea #3

2006-11-20T21:46:00.000+01:00

MG: Krakonman

Gracze: Funio, Irbendal, MidMad

Funia przemyslenia z kampanii:
"Co to za gra?! Na pierwszej sesji otwieram oko, którego nie mam, na drugiej mówię językiem, którego nie znam!" (jego postać miała jedno oko i ciągle zapominał które to było; naostatniej sesji odgrywał, że mówi po monteńsku i poniewczasie przypomnial sobie, ze nie umie ;D)

Na uczcie przysyłają dorodnego pieczonego dzika pijanym postaciom, jeden z graczy przypomina sobie o dobrych manierach i mówi do towarzyszki: "Skrzydełko, czy nóżka?".

Pytanie, które nurtowalo wszystkich graczy:
- "Jak się nazywa żona Gajusza?"
- "Gajowa..."
- "Tak, a potem przyjdzie lesniczy i wypieprzy wszystkich z tej Usurii"

Problemy z pożywieniem:
- "Czy orzechy to suszone winogrona?"
- "Tak, tak zwane Orzechy Vodacciańskie" (aka orzechy włoskie dla mniej kojarzących świat)

- "Może wołowinki?"
- "Nie, dziękuję, włazi między zęby... i muuuczy!"

Nie zapomnieliśmy też o naszym znamienitym Wieszczu Sienkiewiczu - oto udana parafraza pana Zagłoby:
- " Trzeba siemię lniane żuć (...) bo od tego DOWCIP rośnie!" - mówi jedna z postaci.
A MG na to: - "Rzuć sobie na Dowcip!"

7th Sea #2

2006-10-31T22:14:00.000+01:00

MG: Krakonman

Gracze: Funio, Irbendal, MidMad

Sven po przyjacielsku: Umilam wam klimat śpiewaniem ludowych piosenek vendelskich: "GRRRROOOWLLLL!!!!"

Krakonman opisuje: ...sześciu jeźdźców, wszyscy jednakowi
Funio: Szcześciopak brutów?
Krakonman: Nie, w tych okolicach to mogą być bliźniaki.
Funio: Chów wsobny?

Sven w potrzebie: Macie tu znachora?
Wieśniak: Tak...
Sven: A dobry?
Wieśniak: No, zabandażować możę i umie...
Sven: To już mnie nie boli...

Posłaniec: Korespondencja od Gajusza!
Sven chwilowo rozsierdzony: W dupie mam Gajusza!
Orku: Gratulujemy dużego odbytu!

Zakwaterowanie:
- Pokoje jednoosobowe?
- Tak.
- Hmm...
- No ale kto ci broni iść do Karen? - Karen piorunuje ich wzrokiem z oddali - Oprócz Karen?

Funio dostał właśnie drama dice. Żeton dolatuje do MidMad, która skwapliwie zaopiekowała się nim od razu.
Krakonman nieubłagany ze spojrzeniem nr 6: UMIERASZ NA ZAWAŁ SERCA.

Gracze bardzo lubią drama dice:
- Hej, oddawaj dramadajsa!
- Masz!
- NIE ŻYJESZ! - zdenerwował się Krakon przerzucaniem żetonów między graczami.
- Masz!
- TY TEŻ NIE ŻYJESZ! - Krakon zabiera drama dice'y i przekłada je do swojej puli.
- Nie? To oddawaj dramadajsa!

7th Sea #1

2006-09-10T21:51:00.000+02:00

MG: Krakonman

Gracze: Elma, Funio, Irbendal, MidMad

Tworzenie postaci:
Elma: Ile wydaję punktów na cechy?
MG: 16.
Elma: Ja pierdolę!!!
Funio: A jak wisisz na żyrandolu?

Wypada, by postacie się zapoznały ze sobą:
Elma: Jak się nazywacie?
(padają imiona postaci)
Elma: Krakon, a ty?
Krakonman (ze spojrzeniem nr 5): ... Marcin...

Krakonman do brykającego Seji'ego: Rozwalasz mi klimat! Ja moge na ciebie smoka nasłać!
Seji uśmiecha się lubieżnie: Twój smok jest fajny...

Krakonman zdenerwowany, słysząc dźwięk komórki: Komuś coś wibruje!
Elma rozanielona: Wieeeeem :)

Funio: To nie Córy Zofii, tylko królowe Koryntu!

Pani kapitan Karen Black o swoim marynarzu z wrodzoną prostotą: Johnny rzyga!
Sven z obawą o wrażliwe uszy Lady Morguen: Wymiotuje...
Lady Morguen: ma torsje?
Sven usłużnie wyjaśnia: Nie, moja pani, Johnny rzyga, ja wymiotuję, ty masz torsje, pani...

Krakonman (jako NPC): Małpa! Wygląda pan jak małpa! Widział pan ją kiedyś?!
Melor zaintrygowany: Nieee... a jak wygląda?
NPC: Jak pan!
Melor ucieszony wyjaśnieniem uśmiecha się: Aaaa... to widziałem!

Sven wskazuje na nową potrawę: Rybie jajca! Kawior!
Melor zakłopotany: Chrzęszczą mi w zębach...
Lady Morguen: Ale ja prosiłam dwa na miękko...
Sven: no to są "na miętko" i też chrzęszczą!

Sven do karczmarza: Pierogi poproszę... są z grzybami?
Uradowany karczmarz: Są, ale proszę zapłacić za nie z góry.

Sven stara się zabłysnąć manierami przed damą. Kroi kawałek jagnięciny i podaje go Morguen. Mija kilka chwil...
- Nikt nie widzi? To odrywam nogę... Nie jej, jagnięciu!!!

Jeden z graczy (wszystkie postacie mają zaletę "wytrawny pijak"):
- Patrzę na siebie, biorę dzbanek wina... Patrzę na niego - biorę drugi...
Lady Morguen: Upiliscie się jak ostatnie chamy!
Sven zaoferował się z dzbankiem: Pani też chce?

Sven leży półnagi, pijany przed pokojem Karen.
Melor zaintrygowany do Morguen: Nie wiesz, czy go nie wpuściła, czy może go wyrzuciła?

Sven pijany otwiera oko.
Funio: E, nie to oko! Tak mnie przestraszyłaś, że otwarłem oko, którego nie mam!

Chwila refleksji Karen: Wystarczy, jak ubiorę mój paradny strój kapitański... a nie, wczoraj go w karty przegrałam... moja głowa...

L5K #4

2006-07-10T23:12:00.000+02:00

MG: Jaxa
Gracze: Inki, Askar, Gangrel, Drake, Yavi, MidMad

- Jak się nazywa szef klanu Ide?
- Ide Sobie.

- Jaka rodzina powstałaby, gdyby połączyć rodziny Shiba i Toshi?
- Toshiba.

Jaxa: - Pan Seiishin siedzi w bibliotece i się uczy...
Mid: - Sesja??
Drejk z evil uśmiechem: - Magisterka...
Jaxa: - ...i kopiuje zwoje.
Inki: - ctrl+c, ctrl+v

Jaxa (jako NPC): - Pana Kakitę uzdrowił Dziadek Moruko... ten wariat...
Gangrel: - Uzdrowił Kakitę?!! WARIAT!
Drejk: - Ej, ja też go uzdrowiłem!

Noriko:Dzięki Fortunom udało mi się przeżyć spotkanie z moim mistrzem.
Seiishin: Ryuu, fortuna od wyciągania z Oni.

Gangrel zabija przywódce roninów.
Drejk: Daymiotwórca!

Drejk(po walce z roninem): No i Oshiso dał pokaz ronińskiej dyplomacji.

L5K #3

2006-07-02T22:56:00.000+02:00

MG: Jaxa
Gracze: Inki, MidMad, Askar, Gangrel, Drake, Yavi

Jaxa do Inkiego (który, jak wiadomo, z wykształcenia jest architektem): "Wchodzisz do podziemi, do łaźni, widzisz, że budynek jest solidnie podmurowany, ma dobre fundamenty, ale... nie znasz się na tym!"
(Mina Inkwizytora, gdy to usłyszał - bezcenna! :D)

O jednorożcowych pijakach kumysu w karczmie: "Kumple od kubka... mleczni bracia!"

Pytanie do pana Seiishina, stojącego nad rannym panem Masakatsu i również rannym jakimś nołłańskim Jednorożcem: "Kogo leczysz?"

Pan Masakatsu leży ciężko ranny, brak punktów pustki... : "Szukam na podłodze wśród kurzu jakichś listków herbaty... i robię ceremonię... żucia herbaty!"

Yavi o Inkim, który znowu wyrzucił miliony zer i dziewiątek na kostkach: "Kakita MASAKRAtsu!"

Jaxa: "W rogu sali siedzą Jednorożce, jeden coś opowiada, reszta się śmieje... Pewnie opowiadają sobie kawały"
MidMad: "Przychodzi Ronin do..."
Inki: "Fulęg złapał Skorpiona, Lwa i Żurawia..."

Wypowiadany w kilku różnych sytuacjach przez Inkiego: "No co, kto tu jest głównym bohaterem?!"

Pojawiał też się tekst: "Lol w masce" (raz chyba nawet w liczbie mnogiej:})

TEKST SESJI:
Jaxa robi opis: "W załomie korytarza stoi posąg potwora"
Drake: [drejk]

Ta GG-owa emotka jest nie do opisania, ma jednak symbolizowac pozę i minę, jaką przyjął Drake inscenizując wygląd owego posągu. Śmialismy się przez 5 minut ;D

Warhammer #1

2006-06-03T21:42:00.000+02:00

MG: Szalony

Dramatis Personae:
Aśka jako Siluvain aep Falandar (elfia uczennica maga, niska, lecz obfitych kształtów)
Jaxa jako Laurenor aep Falandar (jej brat bliźniak, włóczykij, wysoki chudzielec ze złamanym nosem)
MidMad jako Yuviel aep Falandar (ich piegowata siostra bliźniaczka, niewysoka, lecz solidnie zbudowana)
Mazar jako Brok syn Broka (młodziutki krasnolud z sypiącą się brodą)
Rafał jako Ulrich (zwany Larsem) Biedermeier (człowiek - strażnik słusznej postury, z gustowną blizną na twarzy powstałą w wyniku gwałtownego zderzenia się z drzwiami wygódki)
Aghar jako Ludo (żwawy niziołek o rudej czuprynie i wyłupiastych oczach, plotkarz jakich mało)

Podczas losowania poszczególnych cech postaci, przyszła pora na WW: www.+10.pl

Maciek puszcza muzykę... czeka, gdy rozbrykani gracze w końcu się uspokoją i wczują w sesję - klimat czołówki filmu...
- To co, już gramy?
- No tak, już lecą napisy początkowe... - wszyscy przygotowują się do opisu swych postaci...
- ...W POZOSTAŁYCH ROLACH... (...) Na wielkim, czarnym bojowym rumaku jedzie...
- Jaaa? - mówi Siluvain o obfitych kształtach.
- Nie ty, ty masz kucyka o imieniu Pulpet. - rzuca rezolutnie Brok.

- Czy krasnoludy mają mutację?
- Nie... Wiecie, jak brzmią pierwsze słowa krasnoluda? [basem] Beeek... dobre mleko!

Do zbyt głośnych muzykantów:
- Grajcie Szeptem! ... ojej!
Disclaimer: No Szepts were harmed or traumatized during the production of this motion picture.

Niepiśmienny strażnik, chcący zostać oficerem mówi do Siluvain, której imię zdrabniano na wiele sposobów:
- Napisałabyś dla mnie... CV...
- Nazywam się Siluvain!
Jadąc wozem z posiadłości świętej pamięci barona Godfryda von Schalke:
- Wóz ma tablice rejestracyjne z napisem SHALKE 0:4

Zdanie wielokrotnie powtarzane przez żarłoczne postacie z nadwagą (czyli prawie wszystkie):
- Nooo.. a u nas w Schalke lubimy dobrze zjeść!

Gdy nasz suzeren zmarł we wstydliwych okolicznościach (obiecując wcześniej wieczorem Ulrichowi po pijaku promocję na oficera, a nawet na cesarza):
- O cholera, pan Gotfryd nie zyje! Kto zna się na wskrzeszaniu?! - krzyknął w panice niedoszły oficer.

Sprytny młody złodziejaszek Brok zwinął poszewkę napełnioną przez Ulricha kosztownościami należącymi do zmarłego niedawno pana Gotfryda:
- Zginęła mi poszewka! - krzyczy rozpaczliwie Ulrich. - Brok! Bez żartów, ty ...skurczybyku mały! Oddawaj! (Brok kręci głową odmownie, udając nieumiejętnie, że nic nie ukradł.) - No oddaj! Okradniemy kogoś po drodze, nie przejmuj się!

Grożąc chciwemu karczmarzowi:
- Uważajcie, bo wrócimy tu z ekipą (kibiców) z Schalke!

Snując plany po śmierci naszego suzerena:
- Wiem! Przejmiemy zamek i nazwiemy się Zbójcerzami!
- Oj, ty głupi młokosie... - Ulrich stuknął pieszczotliwie Broka w głowę.
- Ja będę Kapralem, a Ciebie będziemy nazywać Hegemonem!
- Hmmm... - Ulrich nagle zaczął się zastanawiać, nie mogąc przeboleć straconej okazji do awansu.

Wioząc na wozie ciało pana Gotfryda do rodowego zamku dzielna drużyna próbowała sforsować wojskową blokadę mostu:
- Musimy przejechać! To sprawa nie cierpiąca ZWŁOKI!

Któryś z wiecznie głodnych członków drużyny chwilę później:
- Kiszki mi grają marsza... pogrzebowego...

Pan Gotfryd zmarł podczas podróży na proces o prawa własności do pokaźnego lasu, w którym grasowało radośnie z cichym przyzwoleniem pana dwoje spośród trojga elfich bliźniąt. Zastanawiamy się, co robić dalej, zatrzymując się w dziwnej wsi w głębi Darkwaldu:
- Co zrobimy jak (martwy) pan Gotfryd zacznie wstawać?
- Pojedziemy na proces i wygramy...

Do szefa wioski: - Miller, mówcie prawdę! - zastrasza wieśniaka Ulrich.

- Kłamstwo ma krótkie nogi - tu jedna z postaci wymownie spojrzała na niziołka Ludo.

Skonfundowana drużyna do wieśniaków trzymających gęby na kłódkę:
- Macie nas za idiotów?!?
- NIEeeeeeeeeee....

Do homunkulusa wściekle powtarzającego, że nienawidzi córek gospodarza, który go zamknął w piwnicy i że zaraz zrobi im krzywdę:
- A dlaczego nie lubisz tych córek?
- Bo... Lubię gryźć kobiety!

L5K #2

2006-05-14T22:52:00.000+02:00

MG: Jaxa
Gracze: Inki, MidMad, Askar, Gangrel, Drake

Widzisz postać ubraną na czarno...
Ninja?! Nie ma ninja! *PLOP*
Hej, znowu mnie oszukano!

Inkiego atakuje mega wypaśna wroga postać, a on na to tradycyjnie: "Kłi kłi kłi.... piii piii piii!"

Trzeba wykopać dół. Postać Drake'a już dzielnie kopie, a Inki na to:
"Wyciągam katanę Doji Hoturi i kopię..."

Na kolejnej sesji:

"Czuję się n(N)aga.... Ssssss..." - rzekla pani Isawa Noriko półgłosem po spotkaniu z Naga.

- Komu zawdzięczamy ten wspaniały posiłek?
- Panu Shosuro...
- KHE KHE TFU!
(analogiczna sytuacja, gdy okazało się, że posiłek w karczmie mogła przygotować pewna zabójczyni potencjalnie wrogo do nas nastawiona)

- Ktoś się zajął waszymi końmi...
- To miasto Skorpionów! Mam nadzieję, że rano je znajdziemy!!

L5K #1

2006-04-10T22:43:00.000+02:00

MG: Jaxa
Gracze: Inki, MidMad, Askar, Gangrel, Drake

"Ronin w kapturze - Ronin The Hooded Man"

Inki zabijany (prawie) przez potwora: "KŁIII!"
Midi namawiając Gangrela, żeby mu (Inkiemu, nie potworowi:P) pomógł (gestykulując): "Pi, pipi pi pi pi pii!"
Gangrel (przygląda sie scenie z powaga i odpowiada ze stoickim spokojem): "Hai, Pani!"

Inki, po tym jak conajmniej 2 osoby zużyły prawie wszystkie Punkty Pustki: "Spoko, strzelimy se herbatkę zaraz..."

Wynaleźliśmy tez nowa, boleśnie długą jednostkę czasu zwana "oj": "Bede was katowal gwizdaniem przez najbliższe... OJ!"

"Byłeś za krótki, żeby Hantei się zgodził...." (no comments:P)

"Ostatni Czarny Zwój jest... szary, bo został wyprany wraz z kimonem oddanym do prania" - Gangrel.

"Jak to?! To samuraje jedzą? Zatrzymują sie w GOSPODACH, a nie w HERBACIARNIACH? Oszukano mnie! Zabieram płytkę i katanę i wychodzę! ŻEGNAM!" (+ teatralne praśnięcie wachlarzem o stół) - w wykonaniu Inkiego.

Notoryczne były tez zmiany imienia cesarza z "Hantei" na "Hentai" (ah ta podświadomość:D).

MAG #1

2005-08-10T21:08:00.000+02:00

MG: Jaxa
gracze: Drake, MidMad, Młoda

MG: Nie znasz się tak dobrze na matematyce.
Joanna: Hej! Skończyłam studia!
Drake: Tak. Amerykańskie.

Wymiana spojrzeń pomiędzy graczami - kto ma się pierwszy opisać?
Drake: Ty jesteś kobietą.
Młoda: Nie da się ukryć.
Midi: A ty jesteś Europejczykiem!

Ekstatyk: Pamiętam imprezy w 1976 - do Joanny - wpadnij kiedyś!
Joanna: Nie mam możliwości... Nie mam Czasu!
Ekstatyk: Czas się zawsze znajdzie.

Matka do syna (postać Młodej do postaci Drake): Synku, jak następnym razem zobaczysz pana z wielkimi zębami wyobraź sobie, że to nieprawda, że ci się tylko wydaje...
Drake: Tak zaszczepia się dzieciom paradygmat technokratyczny!

Kapo w obozie koncentracyjnym do Żydówki: Przepraszam, pani syn znowu nie śpi... Znaczy się twój syn znowu nie śpi Żydówo!

Matka: Nie dąsaj się jak małe dziecko!
Joszko:, Ale ja jestem małym dzieckiem!

- Chodźcie na imprezę do 1954, było super!
- Nie mogę. Nie mam CZASU.

London / Klondike, czyli dawno, dawno temu na Alasce...

2003-05-05T22:26:00.000+02:00

W kolejnym odcinku z cyklu "Wspomnienia z przeszłości" prezentujemy kilka odratowanych z zawieruchy dziejowej pamiętnych cytatów z równie pamiętnej sesji A.D. 2003 przeprowadzonej na sławetnym carthonowym;) strychu.

System: Klondike / London - Gorączka Złota, XIXw.
MG: Ianca
Gracze: Carthon, Jaxa, Wojtek Rz., MidMad

Carthon - o postaci chorej na suchoty, podczas długiej zimy, gdy postaciom zaczęło brakować jedzenia:
- Podstawcie mu miskę, jak kaszle! Będziemy mieli gulasz!

Carthon i MidMad zbyt mocno wczuli się w specyficzne nastroje panujące w tamtych czasach w społeczeństwie amerykańskim:
- On jest Żydem!
- No, no, takie obelgi nie s± tutaj na miejscu!

Głód zajrzał postaciom w oczy. Na szczęście przewodnik- Indianin (Jaxa) zaoferował dystyngowanemu, wykształconemu towarzystwu z wyższych sfer suszone mięso niewiadomego pochodzenia. Wszyscy zajęli się radosnym przeżuwaniem. Nagle Indianin stwierdza ze znawstwem smakosza:
- Dobry pies...
- Słony... - dorzuca jego towarzysz.
- Bo stary! - objaśnia postać Jaxy niewzruszenie.
Z niewiadomych powodów jedynym, co wyszło z ust pozostałych psotaci, były nagłe osgłosy gwałtownego krztuszenia się...

(Jeżeli ktoś jeszcze coś wygrzebie z pamięci - piszcie!)

STAR WARS, czyli wspomnienia z przeszłości #3

2002-07-23T22:58:00.000+02:00

Z cyklu "Wspomnienia z przeszłości" prezentujemy Państwu zapiski z sesji RPG - Dawno, Dawno temu w Pieczyskach... Ze względu na wiekowość owych apokryfów, pewne hasła pozostawiamy bez komentarza, by nie uszkodzić delikatnych i niewinnych umysłów młodszych pokoleń...

(I.M. - "In Memoriam")

"Jesteśmy w śnie le_mata! To koszmar!"

"[charakterystyczny falujący ruch wykonany obiema dłońmi] Coca Cola?"

"A SGK tu macie?"

"Ty, Redzie, odnoszę wrażenie ze panuje tu system matriarchalny." - Gandalf w połowie sesji, odkrywczy ale z lekkim lagiem...

[Micz:]"Przecież ja wyglądam jak panienka!"

"#SW-PL opanował świat!"

"Za każdy czyn niewolnika odpowiada jego pan! Jesteśmy bezkarni!" - Biedna Cathia. Nie ma jak solidarność w drużynie ;P

- "Słyszałeś powiedzenie:' Schody doprowadza cię do wyjścia'?"
- "Nie"
- "On jeszcze matury nie zdał!"

- "Sprzedajmy Micha."
- "Dostaniemy za niego 2 kredyty."
- "E... chyba więcej..."
- "Myślisz, ze dostaniemy za niego więcej niż za komórkę?" - Podstawy wyceny i ekonomii na co dzień :)

"W SW nie ma WC na statkach!"

"Nie będę uciekał przed kobietą!" - I.M.

"Co?? Jest silniejsza?!?! Baba?!!!" - I.M.

"Z piskiem opon otwarły sie drzwi." - Świat SW rządzi sie innymi prawami...

[Red:] "YT-1300? Jeśli tylko ma klawiaturę od PC to mogę pilotować!" - Od razu poznać zatwardziałego gracza!

"Wy tez jesteście przeciwnikami władzy kobiet nad ludźmi?"

[Micz:] "Wsiok Luke umiał strzelać, a ja nie mogę???" - "Właśnie, Micz, wsiok Luke!"

- "Możemy wydać Imperium Luke'a, ale nie Yodę!!!"
- "Czemu?"
- "Bo wygląda jak moja babcia!"

"Chciałbym gołym okiem zobaczyć hiperprzestrzeń..." - I.M.

"Nie wyrżniemy, przelecimy nad nimi!" - I.M.

- "Zmiana kursu."
- "PODAJ HASŁO"
- "I co teraz?"
- "Wyjmij bateryjkę z płyty głównej!"

"Czy to jest klawiatura 'QWERTY...'?"

"Nadawaj morsem flashlightami w kierunku Gwiazdy Śmierci, żeby Han Solo nas zobaczył."

"Gwiazda Śmierci? Nie mogliby przecież nas zagłuszać... Chyba ze mieliby stacje wielkości księżyca!"

"Obsługa kapsuły ratunkowej jest prosta." - I.M.

"Dobra, wyjdę z tej kapsuły." - I.M.
"Zdejmuję hełm. [wykonuje czynność] Już można?" - I.M.

[Red:]"Z pięcioma takimi poradzę sobie jedna ręką!" - I.M.

[Mich:]"Ludzi przecież nie będą zabijać..." - I.M.

"A teraz ostrożnie, rzucam thermale!" - I.M.

"Czyli musimy utrzymać sie tylko 30minut." - I.M.

"To nie Alieny, to tylko jakaś zaraza..." - I.M.

"Ja nie umrę, ty umrzesz!" - I.M.

"Nie masz co wzdychać za Wedge'em, i tak masz wszy!"

[Gandalf:]"Mogą się podrapać... WSZĘDZIE!"

"Szukam blastera po kieszeniach"

"Z głodu nikt sie jeszcze nie zesrał!" - Tymi światłymi słowy Red raczył nas prawie codziennie , niczym parafraza 'Vanitas vanitatum et omnia vanitas.'

"Co za koszmar! Zostaliśmy bohaterami Rebelii..." - Jeden z fanów Imperium z rozczuleniem wspominał tą przygodę.

PS. Pozdrowienia dla ekipy #sw-pl :)

MAG, czyli wspomnienia z przeszłości #2

2002-07-23T01:54:00.000+02:00

MAG, czyli wspomnienia z przeszłości #1

2002-07-22T22:46:00.000+02:00

Kres RPG, czyli dawno, dawno temu w Szererze...

2002-07-07T12:00:00.002+02:00

Było to tak dawno, że nawet nie pamiętamy wszystkich kfiatków i graczy;)

System: Kres RPG (świat F.W. Kresa - Szerer, fantasy)
MG: Aśka Sz. (?)
Gracze: Maciek Sz. (?), Ianca, MaZar, Puszon, MidMad, ...

Oczywiście, jak na świat Szereru przystało, na sesji przez 90% czasu padał deszcz.

Rozpoczęło się niewinnie - od prostych pomyłek z identyfikacją:
- Przepraszam, kim jest ten drugi mężczyzna, co z panem wchodzi?
- Przepraszam, to mój koń...

Finał sesji, dramatyczny moment, pada deszcz (a jakże!), kulminacja napięć pomiędzy poszczególnymi postaciami:
- Pomóżcie mu, on spada z przepaści! - krzyczy ktoś.
- Zaaaaraaaz... - odpowiada MaZar.

...być może c.d.n.